Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2008

Ο Αχιλλέας ήταν gay ;



Ένας Ιταλός αρχαιολόγος και συγγραφέας αποκαθιστά το όνομα του Αχιλλέα, αποδεικνύοντας ότι ο ομηρικός ήρωας δεν ήταν gay και ότι η σχέση του με τον Πάτροκλο ήταν αποκλειστικά φιλική! Ο Βαλέριο Μάσιμο Μαφρέντι, ο συγγραφέας του βιβλίου «Η τελευταία λεγεώνα», στο οποίο θα βασιστεί το σενάριο μιας ταινίας, εξηγεί ότι η φιλία των δύο ηρώων της «Ιλιάδας», του Αχιλλέα και του Πάτροκλου, έχει παρεξηγηθεί κι ότι όλη η παρεξήγηση ξεκίνησε από τον τρόπο που ο Αχιλλέας αντέδρασε στο θάνατο του Πάτροκλου. Οι λυγμοί του και τα παρακάλια του στη Θέτιδα να του δώσει νέα όπλα ικανά να εκδικηθεί το θάνατο του φίλου του ήταν αυτά που παρερμηνεύτηκαν. Επίσης η αγριότητα στον τρόπο με τον οποίο πήρε την εκδίκησή του, σκοτώνοντας τον Έκτορα, έριξε λάδι στη φωτιά των ομοφυλοφιλικών σεναρίων.
Στον Αχιλλέα όμως άρεσαν πολύ οι γυναίκες. Αν διαβάσει κανείς προσεκτικά την «Ιλιάδα» θα διαπιστώσει ότι στη σκηνή του είχε τη Διομήδα, μία όμορφη κοπέλα την οποία είχε απαγάγει από τη Λέσβο. Κι όταν αναγκάστηκε να υποχωρήσει και να παραχωρήσει τη Βρισηίδα στον Αγαμέμνονα ένιωσε εκτός από θλίψη και ταπείνωση.
Ο Μανφρέντι μπορεί να αποκατέστησε την ανδρική τιμή του Αχιλλέα, ωστόσο με τη θεωρία του είναι σίγουρο ότι θα στεναχωρήσει τους σύγχρονους gay στρατιώτες, οι οποίοι έχουν τον ήρωα του Ομήρου ως ίνδαλμά τους

Βιογραφία του
O Αχιλλέας, γιος του Πηλέα (βασιλιάς των Μυρμιδόνων στη Φθία Θεσσαλία)και της Νηρηίδας Θέτιδας, ήταν ο πιο ικανός και άξιος πολεμιστής από τους Αχαιούς ήρωες.
Η Θέτιδα ήξερε ότι θα πέθαινε αν πήγαινε στην Τροία. Έτσι τον έκρυψε στην αυλή του Λυκομήδη στη Σκύρο, μεταμφιεσμένο. Εκεί είχε ένα δεσμό με τη Δειδάμια με αποτέλεσμα ένα γιο, το Νεοπτόλεμο, ανακαλύφθηκε, όμως, από τον Οδυσσέα. Αν και δεν είχε δεσμευτεί με όρκο, ο Αχιλλέας αποφασίζει να ακολουθήσει τους Αχαιούς στον πόλεμο, έχοντας επίγνωση των ικανοτήτων του, του ιδιαίτερου ρόλου που θα παίξει ο ίδιος στη διεξαγωγή του πολέμου, καθώς και του γεγονότος ότι, εξαιτίας της απόφασης αυτής, θα βρει κατά πάσα πιθανότητα πρόωρο θάνατο.
Όταν ήταν να φύγει για την Τροία, ο Πηλέας του χάρισε τα όπλα του, γαμήλιο δώρο των θεών, όταν παντρεύτηκε με τη Θέτιδα. Του έδωσε ακόμη το δώρο του Κένταυρου Χείρωνα, ένα κοντάρι από ξύλο τόσο βαρύ, ώστε να μην μπορεί κανείς θνητός να το σηκώσει. Επειδή όμως ο Αχιλλέας ήταν ακόμη άμαθο παιδί, περίπου δεκαπέντε χρονών, έκρινε ο Πηλέας σκόπιμο να ζητήσει από τον Φοίνικα, το γιο του Αμύντορα, να τον συνοδέψει στην εκστρατεία ως συμβουλάτορας και καθοδηγητής του.
Ο Αχιλλέας ήταν αρχηγός πενήντα καραβιών επανδρωμένων με Μυρμιδόνες. Κυριαρχεί με τη δράση του από την πρώτη κιόλας στιγμή που πατούν το πόδι τους οι Αχαιοί στο ακρογιάλι της Τροίας. Στα πρώτα εννιά χρόνια του πολέμου λεηλατεί έντεκα πολιτείες γύρω από την Τροία και δώδεκα σε γειτονικά νησιά. Τα λάφυρα από αυτές τις εκστρατείες τα παρέδιδε πάντα στον αρχιστράτηγο Αγαμέμνονα, ο οποίος, αφού κρατούσε για τον εαυτό του τη μερίδα του λέοντος, μοίραζε τα υπόλοιπα με επιλογή ή με κλήρο. Για τη συμπεριφορά αυτή του Αγαμέμνονα φαίνεται ότι ο Αχιλλέας παραπονέθηκε αρκετές φορές. Οι εκστρατείες αυτές πρέπει να ήταν πάντως αρκετά αποδοτικές και για τον Αχιλλέα, μια που η σκηνή του ήταν γεμάτη από κάθε είδους λάφυρα (σκλάβες, άλογα, όπλα, τρίποδες, κούπες, χρυσάφι κλπ.). Προκαλεί αναρίθμητες απώλειες στο αντίπαλο στρατόπεδο και γίνεται ο φόβος και ο τρόμος των Τρώων. Στο τέλος όμως του ένατου χρόνου ή στις αρχές του δέκατου και καθώς οι πολεμικές επιχειρήσεις γύρω από την Τροία βρίσκονταν σε πλήρη εξέλιξη, οργίστηκε με τη δεσποτική απόφαση του Αγαμέμνονα να του πάρει τη Βρισηίδα. Η πληγωμένη περηφάνια του Αχιλλέα τον οδήγησε στο να αποτραβηχτεί από κάθε πολεμική σύγκρουση. Ταυτόχρονα ζήτησε από τη θεά μητέρα του να πείσει τους θεούς να δώσουν τη νίκη στους Τρώες. Πράγματι η κατάσταση γίνεται απελπιστική για τους Αχαιούς. Τελικά, όταν φτάνει η κατάσταση στο απροχώρητο, δίνει την πανοπλία του στον αγαπημένο του φίλο, τον Πάτροκλο, για να υποστηρίξει τους Αχαιούς. Τα αποτελέσματα του θυμού του Αχιλλέα ήταν ολέθρια για τους Αχαιούς. Το θυμό του αυτόν θα τον καταραστεί στη συνέχεια. Η μετάνοιά του όμως θα έρθει πολύ αργά για τον Πάτροκλο και για όσους άλλους είχαν σκοτωθεί.
Ο Πάτροκλος όταν ήταν ακόμη μικρό παιδί και ζούσε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τον Οπούντα της Λοκρίδας, σκότωσε πάνω στο παιχνίδι ένα συνομήλικό του αρχοντόπουλο,έπρεπε να φύγει από τον τόπο του, γιατί τον βάραινε το αίμα του νεκρού, έτσι ο πατέρας του τον έφερε στον Πηλέα, που τον ανάθρεψε μαζί με τον Αχιλλέα.
Υπάρχει η εσφαλμένη άποψη ότι ήταν εραστές, τη στιγμή μάλιστα που ολόκληρη η Ιλιάδα είναι γραμμένη για την μήνη του Αχιλλέα προς τον Αγαμέμνονα για τη όμορφη Βρισηίδα! Πως γίνεται να είναι ομοφυλόφιλοι? Πως γίνεται κάποιος να είναι τρύπιος να μη μπορεί να κάτσει σε καρέκλα και να μπαίνει στην μάχη και να σφάζει?

Ας πάνε η απανταχού gay να βρουν αλλού πρότυπα, μακριά από τους Έλληνες ήρωες, αν και άδικα θα ψάξουν γιατί πουθενά σε όλο τον κόσμο και την ανθρώπινη ιστορία κανένας ομοφυλόφιλος κανένας διαστροφικός δεν ξεχώρισε πουθενά! 

1 σχόλιο:

warrior είπε...

Αν διάβαζες το "Συμπόσιο" του Πλάτωνα, το "Φαίδρο", τον "Κρίτωνα", ακόμη και την Ιλιάδα αμοντάριστη θα καταλάβαινες τι ήταν η ομοφυλοφιλία για τους αρχαίους καθώς και ότι η συνουσία με γυναίκες δεν απέκλειε το την ερωτική συντροφιά με άντρες, χωρίς ο ερωτικός σύντροφος να υπολείπεται σε ανδρισμό. Το αντίθετο μάλιστα. Οι αρχαίοι κορόϊδευαν τους θυλυπρεπείς και τους δειλούς, όχι τους γενναίους πολεμιστές που αγαπούσαν το σύντροφό τους στη μάχη. υπήρχε μάλιστα στην Αθήνα και ο θεσμός του "Εραστή" που βαριέμαι να σου εξηγήσω τώρα. Οι πηγές δεν είναι μία αλλά πολλές και διαφορετικές. Δυστυχώς επειδή ορισμένοι από εμάς τους νεώτερους θαυμάζουμε τους αρχαίους για τον πολιτισμό και το πνεύμα τους, προσπαθούμε με το ζόρι να προβάλλουμε πάνω τους τη δική μας χριστιανική ηθική λες και όφειλαν να είναι συνεπείς με τις δικές μας αξίες και ήθη. Δεν είναι το μονο δείγμα ημιμάθειας στην παιδεία αυτής της χώρας.