Σάββατο, 31 Μαΐου 2008

Ποιοί είναι τελικά οι Αρβανίτες;

Συντάκτης: Κωνσταντίνος
Συνεργάτης


Από το «Λεξικό Εθνών- Εθνοτήτων-Λαών» του Γιόζεφ Βολφ, παραθέτουμε τα παρακάτω:

«Αρβανίτες ή Αλβανοί: Λαός που διαμορφώθηκε στο χώρο της σημερινής Αλβανίας τους πρώτους μ.Χ. αιώνες. Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος (πέθανε το 160-168 μ.Χ.) αναφέρει μια φυλή στην Ιλλυρία με το όνομα Άλβανες, που ζούσε στο χώρο μεταξύ Δυρραχίου και Δίβρης. Είναι φανερό ότι πρόκειται για ένωση πατριών που συγκροτήθηκε για αυτοάμυνα. Αυτή η ένωση ενισχύεται πολύ την εποχή των μεγάλων βαρβαρικών επιδρομών του 4ου-7ου μ.Χ. αιώνα. Τότε, στην περιοχή θα εισβάλουν σλαβικά φύλα που θα καταστρέψουν τις πόλεις. Μεγάλο μέρος των κατοίκων αυτών των πόλεων καταφεύγει στα βουνά και πυκνώνει τις γραμμές των Αλβανών, οι οποίοι φυσικά αντιστέκονται και αποκρούουν τους Σλάβους. Στις αρχικές ιλλυρικές πατριές, που συγκρότησαν τους Αλβανούς ή Αρβανίτες, προστέθηκαν τώρα και στοιχεία των παραλίων, ελληνικά, ρωμαϊκά κ.λπ. Οι Αλβανοί ή Αρβανίτες ενισχύονται ακόμα περισσότερο στην περίοδο της βουλγαρικής επέκτασης. Είναι καθαρά ποιμενικές πατριές, που κρατούν το όπλο στο χέρι. Οι Βυζαντινοί θα τους χρησιμοποιήσουν ως κλεισουράρηδες, φύλακες στα ορεινά μέρη. Θα ξεχωρίσουν τρεις διαφορετικές ομάδες: Οι Γκέγκηδες, οι Τσάμηδες και οι Τόσκηδες, με μια μικρότερη υποδιαίρεση, τους Λιάπηδες. Δε συγκρότησαν έθνος, παρόλο που είχαν βρεθεί από νωρίς μπροστά σε κοινό εχθρό. Στα χρόνια της Φραγκοκρατίας, οι αρβανίτικες πατριές χρησιμοποιούνται ως στρατός στα φεουδαρχικά κρατίδια που συγκροτήθηκαν στον ελλαδικό χώρο. Τον 14ο αιώνα οι ένοπλοι αυτοί Αρβανίτες που είχαν εγκατασταθεί σʼ όλη την οροσειρά της Πίνδου εξεγείρονται, ανατρέπουν την εξουσία στην Ήπειρο και δημιουργούν τρία κρατίδια: των Μπουαίων με κέντρο το Αγγελόκαστρο, των Λιοσαίων με κέντρο την Άρτα και του Κάρολου Τόπια, που καταλάμβανε τη Β. Ήπειρο και μέρος της Αλβανίας Με τη διάλυση αυτών των κρατιδίων οι πολεμικές πατριές των Αρβανιτών σκορπούν ως μισθοφόροι σε διάφορα μέρη της Ελλάδας: στην Αττική και Βοιωτία ως μισθοφόροι των Ατσαγιόλι και στην Πελοπόννησο ως μισθοφόροι των Παλαιολόγων. Οι Τούρκοι θα τους βρουν απλωμένους σʼ όλη την Ελλάδα. Οι Τούρκοι θα εξισλαμίσουν το βασικό όγκο των αρβανίτικων φατριών, που κατοικούσαν πέρα από τα όρια της σημερινής Ελλάδας και θα τους χρησιμοποιήσουν ως στήριγμα της εξουσίας τους. Οι Αρβανίτες που βρέθηκαν σκορπισμένοι, ως μισθοφόροι θα μείνουν κατά το πλείστο χριστιανοί και γιʼ αυτό θα πολεμούν τους Τούρκους. Αυτοί οι Αρβανίτες θα συγχωνευτούν τελικά με το Νεοελληνικό έθνος. Αντίθετα, οι εξισλαμισμένοι θα συγκροτήσουν το έθνος των Αλβανών, που ζει στην Αλβανία. Οι Αλβανοί όμως ονομάζουν τον εαυτό τους Σκιπετάρ. Ως μισθοφόροι, οι Αρβανίτες βρίσκονται σκορπισμένοι στα πέρατα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Οι χριστιανοί Αρβανίτες θα είναι οι βασικοί μισθοφόροι της Βενετίας και θα δράσουν σʼ όλη τη διάρκεια των τουρκοβενετικών πολέμων. Μεγάλος αριθμός Αρβανιτών μισθοφόρων θα εγκατασταθούν στο βασίλειο της Νεάπολης, όπου θα παραμείνουν Και μετά την κατάλυση. Απόγονοί τους ζουν σήμερα σκορπισμένοι στη Ν. Ιταλία. Μεγάλος όγκος Αρβανιτών θα κατέβει στον ελλαδικό χώρο και ιδιαίτερα στην Πελοπόννησο το 1770, την εποχή των Ορλωφικών. Για μια περίοδο θα κυριαρχήσουν στην Πελοπόννησο, ενώ θα εξαναγκάσουν σε φυγή το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Πελοποννήσου. Έγιναν πραγματική συμφορά. Οι ίδιοι οι Τούρκοι θα τους καταδιώξουν. Σε συνεργασία με τις κλέφτικες ομάδες της Πελοποννήσου οι Τούρκοι θα τους εξοντώσουν. Μαζί με τις ένοπλες πατριές είχαν κατέβει στην Πελοπόννησο και πολλοί ποιμένες. Με το διωγμό, οι περισσότεροι θα φύγουν για να εγκατασταθούν στα νησιά (Κυκλάδες, Σάμο κ.λπ.), ενώ ένα μεγάλο μέρος θα επιστρέψει στην Αλβανία, μετά από περίπου 10 χρόνια παραμονής στην Πελοπόννησο. Αρβανίτες θα εγκατασταθούν σε όλα τα μέρη της Ελλάδας, τόσο ως μισθοφόροι των Βενετών, όσο και ως μισθοφόροι των Τούρκων. Οι χριστιανοί Αρβανίτες, που εγκαταστάθηκαν στον ελλαδικό χώρο πριν από την Τουρκοκρατία, θα πολεμήσουν τους Τούρκους και στη συνέχεια, μέσα από κοινούς με τον ελληνικό πληθυσμό αγώνες κατά των Τούρκων, θα συγχωνευτούν με τους Έλληνες. Οι Αρβανίτες θα αφομοιωθούν από το νεοελληνικό έθνος. Η γλώσσα των Αρβανιτών γενικά ήταν φτωχή και οι Αρβανίτες υποχρεώθηκαν να χρησιμοποιούν πολλές ελληνικές λέξεις. Σιγά σιγά η γλώσσα τους χάνεται. Η αρβανίτικη γλώσσα δε χάθηκε εντελώς μόνο στις περιοχές, όπου οι Αρβανίτες έμειναν ως αποκλειστική-κλειστή κοινωνία(Αττική και Βοιωτία και κατά κάποιο τρόπο η Κορινθία). Όταν η κλειστή κοινωνία τους θα σπάσει (από τα μέσα του 18ου αιώνα και έπειτα) η αρβανίτικη γλώσσα θα αρχίσει να υποχωρεί. Εξακολουθεί να αντιστέκεται όμως, στα ορεινά χωριά της Βοιωτίας-Αττικής».
Τα παρακάνω εάν ισχύουν, βουλώνουν τα στόματα πολλών ακραίων που «τσιρίζουν» για τους Αρβανίτες-Αλβανούς. Εμείς τα παραθέτουμε απλώς προς πληροφόρηση και προβληματισμό.

Παρασκευή, 30 Μαΐου 2008

Άρης Βελουχιώτης:Ο μπαρουτοκαπνισμένος αρχηγός που είδε τους Γερμανούς, μόνο σε φωτογραφίες

Συντάκτης: Κωνσταντίνος
Συνεργάτης

Με τον όρο «Εθνική Αντίσταση» εννοούμε την κάθε είδους προσπάθεια που έκανε ο ελληνικός λαός από τον Απρίλιο του 1941-οπότε καταλήφθηκε η χώρα από Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους-έως τον Οκτώβριο του 1944 που απελευθερώθηκε η Αθήνα (βεβαίως ο Ιερός Λόχος ήταν παρών και μετά, αλλά έχει επικρατήσει αυτή η ημερομηνία),
για να αποτινάξει το ζυγό των κατακτητών και να επέλθει ελευθερία και ανεξαρτησία στη χώρα. Το καθήκον του κάθε πατριώτη, σε οποιαδήποτε χώρα, είναι η αντίσταση σε περίπτωση καταλήψεως της χώρας από οποιονδήποτε. Η προσωποποίηση της ελληνικής αντίστασης απέναντι στους κατακτητές, έχει ταυτιστεί με τον Άρη Βελουχιώτη. Για το αν ήταν ηγέτης, υπέροχος, άφοβος, αγωνιστής ή απάνθρωπος, σφαγέας, σαδιστής, εγκληματίας ή ομοφυλόφιλος, δεν θα εξεταστεί στη παρούσα ανάρτηση γιατί έχουν γραφτεί για το θέμα, τόνοι βιβλίων κι ο καθένας βγάζει τα συμπεράσματά του. Εμείς θα ασχοληθούμε με τη στρατιωτική του δράση(σε ποια γεγονότα ήταν παρών) και την απονομή του βαθμού του υποστρατήγου που του απονεμήθηκε από το κόμμα του. Διαβάστε λοιπόν τα κατορθώματά του:
1. 10/07/1942(περιοχή Φθιώτιδας). Εκτέλεση ενός πλουσίου ονόματι Μαραθέα γιατί ήταν συνεργάτης των Ιταλών και αργότερα σε ομηρία και η εκτέλεση του 10χρονου γιου του.
2. Αύγουστος 1942(περιοχή Γκιόνας). Επίθεση και αφοπλισμός 7 κοιμώμενων χωροφυλάκων.
3. 9/09/1942(περιοχή Γκιόνας). Προσβολή και αφοπλισμός 30 κοιμώμενων Ιταλών.
4. 11/09/1942(περιοχή Υπάτης). Αφοπλισμός 25 κοιμώμενων χωροφυλάκων.
5. 25/11/1942(περιοχή Φθιώτιδας). Ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου που φυλασσόταν από 50 Ιταλούς. Το σχέδιο και η εκτέλεση έγινε από Βρετανούς και ο Βελουχιώτης μετά από πολύμηνο «κρύψιμό» του, κυριολεκτικά σύρθηκε εκεί, έχοντας τα καθήκοντα του υπαρχηγού των αντάρτικων τμημάτων(150 έως 200 ατόμων). Ακολούθησε συμπλοκή και όπως αποδείχθηκε αυτή η ενέργεια ήταν ανώφελη διότι ο Ρόμελ ανεφοδιαζόταν από άλλο μέρος κι όχι από την Ελλάδα. Φυσικά ο Άρης είδε το περιστατικό από απόσταση-όπως βέβαια κάνουν όλοι οι μεγάλοι στρατηγοί.
6. 16/04/1944 (περιοχή Γκιόνας). Εντολή για διάλυση του 542 ΣΕ και δολοφονία του διοικητή του, Ψαρού.
7.Αύγουστος-Σεπτέμβριος 1944(περιοχή Πελοποννήσου). Τίθεται επικεφαλής(καπετάνιος) στις δυνάμεις του ΕΛΑΣ με αποστολή, την συντριβή των Ταγμάτων Ασφαλείας της Πελοποννήσου, μετά την αποχώρηση των Γερμανών. Η βαρβαρότητα που επέδειξε δικαιολογείται από το ότι τα ίδια θα έκαναν και οι Ταγματασφαλίτες εάν ήταν αυτοί οι νικητές.
8. Δεκέμβριος 1944(περιοχή Ηπείρου). Μαζί με τον Σαράφη αναλαμβάνουν την συντριβή του ΕΔΕΣ(Ζέρβας) στην Ήπειρο.
(Εάν κάποιος αναγνώστης, έχει στοιχεία για το ότι ο παραπάνω έλαβε μέρος σε κάποια εμπλοκή, συμπλοκή, αψιμαχία, μάχη, απόβαση, αεραπόβαση, ναυμαχία κλπ με Γερμανούς, Ιταλούς, Βούλγαρους, χωροφύλακες κλπ τον θερμοπαρακαλώ να μου τα αποστείλει ώστε να τελειοποιήσω το αρχείο μου).
Αυτή λοιπόν είναι η στρατιωτική δράση του Άρη. Αυτός ο άνθρωπος που έγινε η προσωποποίηση της ελληνικής αντίστασης προς τους κατακτητές, είχε ακουστά για τους Γερμανούς και σίγουρα τους είχε δει μόνο σε φωτογραφία (η αντίσταση έχει ταυτιστεί 100% με τους Γερμανούς και δεν νομίζω να διαφωνεί και ο πιο φανατικός κομμουνιστής). Όχι να λάβει μέρος σε μάχη εναντίον τους, όχι να οργανώσει και να συντονίσει κάποιους εναντίον τους, αλλά στη κυριολεξία αυτά τα τρεισήμισι χρόνια της κατοχής, Γερμανός πέρασε από κοντά του τουλάχιστον σε απόσταση 100 χιλιομέτρων. Είδε κάποιες νύχτες Ιταλούς, αλλά νομίζω ότι τα όπλα του τα χρησιμοποίησε αυτά τα χρόνια, μόνο για κυνήγι(τον κατηγόρησαν ότι σκότωσε κόσμο, αλλά μόνο με τα χέρια). Ο αρχηγός της ελληνικής αντίστασης ήταν υπέρμαχος για τη μετατροπή του αντιστασιακού αγώνα σε κοινωνικοπολιτικό και την επιβολή λαοκρατικού καθεστώτος, μετατρέποντας την Ελλάδα σε Σοβιέτ. Αυτός και η ηγεσία του Κ.Κ.Ε. είχαν για πατρίδα τους τη Σοβιετική Ένωση κι όχι την Ελλάδα. Αντί να ονομαστεί ως ο αρχηγός των ντόπιων ενόπλων κομμουνιστών που πολεμούσαν για το ποιά μεριά θα επικρατήσει, τους ντόπιους φασίστες, ρουφιάνους, συνεργάτες των κατακτητών, αυθαίρετα και για τις ανάγκες του κόμματός του, «βαφτίστηκε» σε διώκτη των Γερμανών(που δεν είδε ποτέ του) και σε απελευθερωτή της χώρας από τους κατακτητές. Εδώ έχουμε «καραμπινάτη» περίπτωση, «κατασκευής» ενός ανύπαρκτου ήρωα και «πασάρισμα» του σʼ ένα λαό που έχει ανάγκη ηρώων. Προς θεού δεν ισχυρίζομαι ότι ήταν δειλός κι ότι δεν πρόσφερε σʼ αυτό που τον έβαλε να κάνει το κόμμα του, αλλά άλλο ήρωας της Ελλάδας κι άλλο ήρωας ενός κόμματος. Να μη τα μπερδεύουμε.
Ένας υποστράτηγος(διοικεί μεραρχία δηλαδή 12.000 άτομα) για να πάρει αυτό το βαθμό πρέπει να υπηρετήσει 35 χρόνια και να περάσει απʼ όλα τα στάδια της ιεραρχίας και διοικήσεως(στοιχείο, ομάδα, διμοιρία, λόχος, τάγμα, σύνταγμα, ταξιαρχία, μεραρχία). Πως ο πρώην δεκανέας(καθαιρέθηκε σε στρατιώτη), ξαφνικά απέκτησε τα προσόντα και ειδικά τις γνώσεις για να εκτελεί τα καθήκοντα ενός υποστρατήγου, μπορούμε να το βρούμε μόνο στη σταλινική περίοδο διακυβέρνησης της Σοβιετικής Ένωσης. Έστω το πιο απλό: «Ήξερε άραγε να λύνει και να δένει το όπλο του; Αμφιβάλλω». Κι όμως οι καραγκιόζηδες αρχηγοί του (αυτό έγινε και στον εμφύλιο και με άλλα μπουμπούκια) τον έχρισαν υποστράτηγο, μόνο και μόνο γιατί στο πρόσωπό του βρήκαν τον ιδανικό οργανωτή της προετοιμασίας για την προσάρτηση της Ελλάδας στην Σοβιετική Ένωση, που αποδεχόταν το «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Δυστυχώς σήμερα, τα παιδάκια βλέπουν τη φωτογραφία του με τη λεζάντα «ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ» και επειδή κανένας δεν υπάρχει να τους εξηγήσει, γιατί κανείς δεν ενδιαφέρεται, θα μείνει στο πάνθεον των ηρώων του νεοελληνικού κράτους κάποιος που δεν πρόσφερε απολύτως τίποτα στη χώρα, αλλά πολλά σε ένα κόμμα και μια άλλη «πατρίδα». Είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
Νυκτερινός Επισκέπτης
Κωνσταντίνε ..
Μία τραγική, προδοτική μορφή που μόνο σε μία χώρα της οποίας οι κάτοικοι δεν γνωρίζουν Ιστορία θα μπορούσε να παρουσιαστεί ως… ’‘Εθνικός ήρωας’’!!!

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2008

Εγκλήματα του κομμουνισμού.

Κωνσταντίνος
ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΠΟΥ ΥΠΕΒΑΛΛΕ Ο ΣΟΥΗΔΟΣ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΓΚΟΡΑΝ ΛΙΝΤΜΠΛΑΝΤ (ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ) ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ ΜΕ ΘΕΜΑ ''ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΝ''. ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΥΤΟ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ.

Η κομμουνιστική εξουσία έχει εξαρχής συσχετισθεί με τη μαζική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για να καταλάβουν και να διατηρήσουν την εξουσία, τα κομμουνιστικά καθεστώτα πήγαν πιο πέρα από τις ατομικές δολοφονίες και τις τοπικές σφαγές και ενσωμάτωσαν το έγκλημα στο σύστημα εξουσίας Είναι αλήθεια πως αρκετά χρόνια μετά την εγκαθίδρυση του καθεστώτος στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, και μετά από δεκάδες χρόνια στη Σοβιετική Ένωση και την Κίνα, ο τρόμος έχασε λίγο από την αρχική του ισχύ. Ωστόσο, η «ανάμνηση του τρόμου» έπαιξε ένα σημαντικό ρόλο στις κοινωνίες, η ενδεχόμενη απειλή υποκατέστησε τις πραγματικές ωμότητες. Ακόμα, όποτε ένιωθαν την ανάγκη, τα καθεστώτα κατέφευγαν στον τρόμο, όπως φαίνεται από την Τσεχοσλοβακία το 1968, την Πολωνία το 1971, 1976 και 1981 ή την Κίνα το 1989. Αυτός ο κανόνας ισχύει για όλα τα ιστορικά και τρέχοντα κομμουνιστικά καθεστώτα, ανεξάρτητα χώρας. Σύμφωνα με προσεκτικούς υπολογισμούς (ακριβή στοιχεία δεν είναι διαθέσιμα) ο αριθμός των ατόμων που σκοτώθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα, κατανεμημένα κατά χώρες ή περιοχές μπορεί να δοθεί ως εξής:
• Σοβιετική Ένωση: 20,000,000 θύματα
• Κίνα: 65,000,000
• Βιετνάμ: 1,000,000
• Βόρειος Κορέα: 2,000,000
• Καμπότζη: 2,000,000
• Ανατολική και κεντρική Ευρώπη: 1,000,000
• Λατινική Αμερική: 150,000
• Αφρική: 1,700,000
• Αφγανιστάν 1,500,000
Αυτοί οι αριθμοί περιλαμβάνουν μια ποικιλία περιπτώσεων: ατομικές και ομαδικές εκτελέσεις, θανάτους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, θύματα πείνας και εκτοπίσεων.
Τα παραπάνω νούμερα είναι τεκμηριωμένα -αν θεωρούνται μόνο εκτιμήσεις αυτό γίνεται γιατί υπάρχει έδαφος να υποψιαστούμε πως θα πρέπει να είναι πολύ υψηλότερα.
Το σημαντικό χαρακτηριστικό των κομμουνιστικών εγκλημάτων ήταν η καταστολή ενάντια σε ολόκληρες κατηγορίες αθώων ανθρώπων, των οποίων το μοναδικό «έγκλημα» ήταν το ότι ανήκαν σε αυτές τις κατηγορίες. Με αυτό τον τρόπο, στο όνομα της ιδεολογίας, τα καθεστώτα δολοφόνησαν δεκάδες εκατομμυρίων πλουσίων αγροτών (κουλάκοι), τιτλούχων, αστών, Κοζάκων, Ουκρανών και άλλων ομάδων. Αυτά τα εγκλήματα είναι άμεσα αποτελέσματα της θεωρίας της πάλης των τάξεων, που επέβαλε την «εκκαθάριση» ανθρώπων που δε θεωρούνταν χρήσιμοι στην οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας. Ένας τεράστιος αριθμός των θυμάτων ήταν υπήκοοι των χωρών. Στα τέλη της δεκαετίας του '20, στη Σοβιετική Ένωση, η GPU (πρώην «Τσέκα») εισήγαγε ποσοστώσεις: κάθε περιοχή ήταν υποχρεωμένη να παραδώσει έναν ορισμένο αριθμό «ταξικών εχθρών».Οι αριθμοί καθορίζονταν κεντρικά, από την ηγεσία του κομμουνιστικού κόμματος. Έτσι οι τοπικές αρχές όφειλαν να συλλάβουν, να εκτοπίσουν και να εκτελέσουν συγκεκριμένο αριθμό ατόμων. Αν αποτύγχαναν να το πράξουν, υπόκειντο οι ίδιοι σε δίωξη.Από την άποψη του αριθμού θυμάτων, η λίστα των πιο σημαντικών κομμουνιστικών εγκλημάτων περιλαμβάνει τα παρακάτω:
Ατομικές και ομαδικές εκτελέσεις ανθρώπων που θεωρούνταν πολιτικοί αντίπαλοι, χωρίς ή με αυθαίρετες δίκες, αιματηρές καταστολές διαδηλώσεων και απεργιών, θανάτωση ομήρων και αιχμαλώτων πολέμου στη Ρωσία το 1918-22. Έλλειψη πρόσβασης σε αρχεία (καθώς και έλλειψη οποιωνδήποτε ντοκουμέντων για αναρίθμητες εκτελέσεις) κάνει αδύνατο το να «δοθούν ακριβείς αριθμοί, αλλά ο αριθμός των θυμάτων αποτιμάται σε δεκάδες χιλιάδες.
Θάνατος από λιμό περίπου 5 εκατομμυρίων ατόμων, ως αποτέλεσμα επιτάξεων, ιδιαίτερα στην Ουκρανία το 1921-1923. Ο λιμός χρησιμοποιήθηκε ως πολιτικό όπλο από αρκετά κομμουνιστικά καθεστώτα και όχι μόνο στη Σοβιετική Ενωση.
Γενοκτονία 300,000-500,000 Κοζάκων μεταξύ 1919 και 1920.Δεκάδες χιλιάδες χάθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Εδώ ξανά, η έλλειψη πρόσβασης σε αρχεία κάνει την έρευνα αδύνατη.
690,000 άτομα καταδικάστηκαν αυθαίρετα σε θάνατο και εκτελέστηκαν ως αποτέλεσμα του «διωγμού» από το κομμουνιστικό κόμμα το 1937-1938.
Χιλιάδες άλλων εκτοπίστηκαν ή τοποθετήθηκαν σε στρατόπεδα.
Συνολικά μεταξύ 1ης Οκτώβρη 1936 και 1ης Νοέμβρη 1938 περίπου 1,565,000 συνελήφθησαν και από αυτούς 668,.305 εκτελέστηκαν. Σύμφωνα με πολλούς μελετητές, αυτά τα νούμερα είναι υποτιμημένα και θα πρέπει να επαληθευτούν όταν όλα τα αρχεία γίνουν προσβάσιμα.
Μαζικές δολοφονίες περίπου 30,000 «κουλάκων» («πλουσίων» αγροτών) κατά την αναγκαστική κολεκτιβοποίηση του 1929-1933.
'Αλλα 2 εκατομμύρια εκτοπίστηκαν το 1930-1932.
Χιλιάδες απλοί άνθρωποι στη Σοβιετική Ένωση κατηγορήθηκαν για σχέσεις με τους «εχθρούς» και εκτελέστηκαν την περίοδο πριν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.
Για παράδειγμα, το 1937 περίπου 144,000 άνθρωποι συνελήφθησαν και από αυτούς 110,000 εκτελέστηκαν, αφού κατηγορήθηκαν για επαφές με Πολωνούς πολίτες που ζούσαν στη Σοβιετική Ένωση. Επίσης το 1937, 42,000 εκτελέστηκαν στη βάση ότι είχαν σχέσεις με Γερμανούς εργάτες στην ΕΣΣΔ.
6 εκατομμύρια Ουκρανοί λιμοκτόνησαν, ως αποτέλεσμα εσκεμμένης κρατικής πολιτικής, το 1932-1933.
Δολοφονίες και εκτοπίσεις εκατοντάδων χιλιάδων Πολωνών, Ουκρανών, Λιθουανών, Εσθονών, Μολδαβών και κατοίκων της Βεσαραβίας το 1941 και 1944-45.
Εκτόπιση των Γερμανών του Βόλγα το 1941, των Τατάρων της Κριμαίας το 1943, Τσετσένων και Ινγκούς το 1944.
Εκτόπιση και εξόντωση του ενός τετάρτου του πληθυσμού στην Καμπότζη το 1975-1978.
Εκατομμύρια θυμάτων των εγκληματικών πολιτικών του Μάο Τσε Τουγκ (Mao Zedong) στην Κίνα του Κιμ Ιλ Σουνγκ (Kim Il-sung) στη Βόρειο Κορέα. Εδώ ξανά έλλειψη ντοκουμέντων δεν επιτρέπει ακριβή στοιχεία να δοθούν.
Πολυάριθμα θύματα σε άλλα μέρη του κόσμου -Αφρική, Ασία και λατινική Αμερική- σε χώρες που αυτοαποκαλούνται κομμουνιστικές και είχαν ευθεία αναφορά στην κομμουνιστική ιδεολογία.
Αυτή η λίστα σε καμία περίπτωση δεν εξαντλείται εδώ. Δεν υπάρχει πρακτικά χώρα ή περιοχή υπό κομμουνιστική διοίκηση, που να μη δημιούργησε το δικό της κατάλογο πόνου.
Στρατόπεδα συγκέντρωσης δημιουργήθηκαν από το πρώτο κομμουνιστικό καθεστώς, ήδη από το Σεπτέμβρη του 1918 και έγιναν ένα από τα πιο επονείδιστα σύμβολα των κομμουνιστικών καθεστώτων. Το 1921, υπήρχαν ήδη 107 στρατόπεδα συγκέντρωσης, με πάνω από 50,000 κρατούμενους. Η εξαιρετικά υψηλή θνησιμότητα σε αυτά τα στρατόπεδα μπορεί να αποδειχτεί από την κατάσταση στο στρατόπεδο της Κροστάνδης: από τους 6,500 κρατούμενους που τοποθετήθηκαν το Μάρτη του 1921, μόνο 1,500 παρέμεναν ζωντανοί ένα χρόνο μετά. Το 1940, ο αριθμός των κρατουμένων έφτανε τα 2,350,000 σε 53 συμπλέγματα στρατοπέδων συγκέντρωσης, 425 ειδικές αποικίες, 50 αποικίες ανηλίκων και 90 σπίτια νεογέννητων. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '40, υπήρχαν κατά μέσο όρο 2.5 εκατομμύρια κρατούμενοι σε στρατόπεδα. Αν λάβουμε υπόψη το ρυθμό θνησιμότητας, αυτό σημαίνει πως ο πραγματικός αριθμός των ανθρώπων που βρίσκονταν σε στρατόπεδα ήταν πολύ υψηλότερος. Συνολικά, μεταξύ 15 και 20 εκατομμυρίων ανθρώπων πέρασαν από στρατόπεδα μεταξύ 1930 και 1953. Στρατόπεδα συγκέντρωσης επίσης δημιουργήθηκαν σε άλλα κομμουνιστικά καθεστώτα, ιδίως στην Κίνα, τη Βόρειο Κορέα, την Καμπότζη και το Βιετνάμ. Η εισβολή από το σοβιετικό στρατό σε αρκετές χώρες κατά το Β' παγκόσμιο πόλεμο ακολουθήθηκε συστηματικά από μαζικό τρόμο, συλλήψεις, εκτοπίσεις και δολοφονίες. Μεταξύ των χωρών που επλήγησαν περισσότερο, ήταν η Πολωνία. (175,000 θύματα, περιλαμβανομένης της δολοφονίας 800 αξιωματικών, που αριθμεί το 17,5% του συνολικού πληθυσμού), η Λιθουανία, Λετονία (119,000 θύματα), Βεσαραβία και η βόρειος Βουκοβίνα. Εκτόπιση ολόκληρων εθνών ήταν ένα σύνηθες πολιτικό μέτρο, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του Β' παγκοσμίου πολέμου. Το 1940-41 περίπου 330,000 Πολωνοί πολίτες, που ζούσαν στις περιοχές που κατέλαβε ο σοβιετικός στρατός, εκτοπίστηκαν στην ανατολική Σοβιετική Ένωση, κυρίως στο Καζακστάν• 900,000 Γερμανοί από την περιοχή του Βόλγα εκτοπίστηκαν το φθινόπωρο του 1941• 93,000 Καλμούκοι εκτοπίστηκαν το Δεκέμβρη του 1943• 521,000 Τσετσένοι και Ινγουσέτοι εκτοπίστηκαν το Φλεβάρη του 1944• 180.000 Τάταροι της Κριμαίας εκτοπίστηκαν το 1944. Η λίστα δε θα ήταν πλήρης, δίχως να αναφέρουμε τους Λετονούς, Λιθουανούς, Εσθονούς, Έλληνες, Βούλγαρους, Αρμένιους της Κριμαίας, Τούρκους και Κούρδους από τον Καύκασο. Οι εκτοπίσεις επίσης αφορούσαν στους πολιτικούς αντιπάλους. Από το 1920 οι πολιτικοί αντίπαλοι στη Ρωσία εκτοπίζονταν στα νησιά Σολοβέτσκι. Το 1927, στο στρατόπεδο του Σολόβκι κρατούνταν 13,000 κρατούμενοι, από 48 διαφορετικές εθνότητες. Τα πιο βίαια εγκλήματα των κομμουνιστικών καθεστώτων, όπως οι μαζικές δολοφονίες και γενοκτονία, βασανισμός, καταναγκαστική εργασία και άλλες μορφές μαζικού φυσικού τρόμου, συνεχίστηκαν στη Σοβιετική Ένωση και σε μικρότερη έκταση σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έως το θάνατο του Στάλιν (Stalin). Από τα μέσα της δεκαετίας του '50, ο τρόμος στα ευρωπαϊκά κομμουνιστικά κράτη μειώθηκε σημαντικά, αλλά η επιλεκτική δίωξη διάφορων ομάδων και ατόμων συνεχίστηκε. Περιλάμβανε παρακολούθηση από την αστυνομία, συλλήψεις, φυλάκιση, πρόστιμα, αναγκαστική ψυχιατρική θεραπεία, διάφορους περιορισμούς της ελευθερίας κίνησης, διακρίσεις στην εργασία που συχνά οδηγούσαν στη φτώχεια και στον επαγγελματικό αποκλεισμό, δημόσια ταπείνωση και συκοφαντία. Τα μετασταλινικά ευρωπαϊκά κομμουνιστικά καθεστώτα εκμεταλλεύτηκαν την ευρεία διάδοση φόβου για ενδεχόμενες διώξεις που ήταν έντονα χαραγμένες στη συλλογική μνήμη. Ωστόσο, μακροπρόθεσμα, η ανάμνηση του περασμένου φόβου σταδιακά αδυνάτισε, έχοντας μικρότερη επίδραση στις νέες γενιές. Ωστόσο, ακόμα και κατά τη διάρκεια αυτών των σχετικά ήρεμων περιόδων, τα κομμουνιστικά καθεστώτα ήταν ικανά να καταφύγουν σε μαζική βία αν ήταν αναγκαίο, όπως δείχνουν τα γεγονότα στην Ουγγαρία του 1956, στην Τσεχοσλοβακία το 1968, ή στην Πολωνία το 1956, το 1968, το 1970 και το 1981. Η πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων στη Σοβιετική Ένωση και άλλες ευρωπαϊκές χώρες διευκόλυνε την πρόσβαση σε ορισμένα αρχεία που τεκμηριώνουν τα κομμουνιστικά εγκλήματα. Πριν το 1990, αυτά τα αρχεία ήταν πλήρως απροσπέλαστα. Τα ντοκουμέντα που μπορούν να βρεθούν εκεί συνιστούν μια σημαντική πηγή πληροφόρησης για τους μηχανισμούς εξουσίας και λήψης αποφάσεων, και συμπληρώνουν την ιστορική γνώση για τη λειτουργία του κομμουνιστικού συστήματος.
Νυκτερινός  Επισκέπτης
Δωράκι στο ΣΥΡΙΖΑ και στο ΚΚΕ Ολη η Εκθεση εδώ

Εάλω η Πόλις......


29 ΜΑΙΟΥ 1453 – 29 ΜΑΙΟΥ 2008 ΦΕΤΟΣ



Εάλω η Πόλις
































Οτι γράφεται με αίμα δεν ξεγράφεται με μελάνι

Και για την Ιστορία....της ημέρας 29 ΜΑΙΟΥ 1453 – σας παραπέμτω στο blog ενός 11χρονου μαθητή απο την Βέροια εδώ
Τα Σχόλια περιττεύουν ....

Τετάρτη, 28 Μαΐου 2008

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΕ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΣΤΕΦΑΝΕ ,ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΕΙΠΕΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Συντάκτης: Κωνσταντίνος
     Συνεργάτης

Κατά την επίσκεψη του στο Βατικανό στις 25 Μαΐου, ο Αρχιεπίσκοπος των Σκοπίων είπε τα εξής:
«Άγιε Κύριλλε, σήμερα, στη δική σου και τη δική μας Θεσσαλονίκη το έργο σου έχει πετρώσει. Σήμερα, στη γενέτειρά σου πόλη έχουν γίνει όλα στάχτη και σκόνη, χωρίς καμία ελευθερία για ένα βιβλίο, μια λέξη, ένα γράμμα στη δική σου και τη δική μας γλώσσα. Στη περιοχή όπου όλοι μιλούσαν όπως εσύ και όπως μιλάμε εμείς σήμερα, απαγορεύεται, στις μέρες μας, αυτή η γλώσσα όχι μόνο να ομιλείται και να χρησιμοποιείται για προσευχή, αλλά και να υπάρχει. Σήμερα, δυστυχώς, η αντιμετώπιση εκεί είναι πολύ χειρότερη από αυτή της τριγλωσσίας στο δικό σου καιρό. Διαφωτιστή, σήμερα, οτιδήποτε θυμίζει εσένα και εμάς έχει καταστραφεί στη Θεσσαλονίκη, το Κιλκίς, τη Φλώρινα, τη Καστοριά. Όχι μόνο οι ζωντανοί, αλλά ούτε και οι πεθαμένοι μπορούν να βρουν εκεί ειρήνη».
Σε ανακοίνωσή του για τα λεγόμενά του στο Βατικανό στις 26 Μαΐου, αναφέρει σε κάποιο σημείο τα παρακάτω:
«Ουδέποτε θα μπορούσε να αμφισβητηθεί ότι η Θεσσαλονίκη υπήρξε η γενέτειρα της πρώτης δικής μας και πανσλαβικής γραφής, η οποία βασίστηκε στον προφορικό λόγο των τότε κατοίκων του τόπου. Ως εκ τούτου, η Θεσσαλονίκη ανήκει πνευματικά και πολιτιστικά σε εμάς και σε όλους τους σλαβικούς λαούς για πάντα».
Δε μπορώ να καταλάβω γιατί η ελληνική κυβέρνηση προέβη σε διάβημα, ώστε να καταδικαστούν αυτά που είπε ο Στέφανος. Ο άνθρωπος ΑΜΕΣΑ κι όχι έμμεσα παραδέχθηκε ότι η γραφή της γλώσσας που μιλάνε στα Σκόπια (μακεδονική γι αυτούς) είναι η γραφή που απευθυνόταν αποκλειστικά και ΜΟΝΟ σε Σλάβους κι όχι σε άλλους λαούς.
Οι Σλάβοι όπως όλοι οι ιστορικοί (σοβαροί ή όχι) παραδέχονται εξαπλώθηκαν στις περιοχές όπου βρίσκονται και σήμερα, περίπου τον 6ο μ.Χ. αιώνα, άρα και στα Βαλκάνια. Οι Σλάβοι αγιοποίησαν τα αδέλφια Κύριλλο και Μεθόδιο από τη Θεσσαλονίκη και τους θεωρούν «αρχηγούς» της εκκλησίας τους. Η αποστολή των μοναχών Κυρίλλου και Μεθοδίου(ΚΑΤΑΓΟΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΚΙ ΟΧΙ ΤΗ ΣΛΑΒΙΚΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ) ήταν ο εκχριστιανισμός των Σλάβων, μετά από παράκληση του βασιλιά τους Ρατισλάβου περίπου το 863 μ.Χ. τους οποίους απέστειλε στην περιοχή, ο Πατριάρχης του Βυζαντίου Φώτιος μετά από διαταγή του αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄. Προκειμένου να διευκολύνουν τη προσέγγισή τους προς αυτόν τον λαό, χρησιμοποίησαν ένα νέο αλφάβητο (βασισμένο στο ελληνικό), το οποίο μπορούσε να αποδώσει τους φθόγγους της σλαβικής γλώσσας, το οποίο εφηύρε ο Κύριλλος(κυριλλικό ή γλαγολιτικό).
Τα δυο αδέλφια πήραν αποστολή να εκχριστιανίσουν τους Σλάβους κι όχι κάποιους άλλους και γι αυτό ο Στέφανος ήταν απόλυτος: «Η Θεσσαλονίκη ανήκει πνευματικά και πολιτιστικά σε εμάς και σε όλους τους σλαβικούς λαούς για πάντα». Άρα ο άνθρωπος παραδέχεται ότι ο λαός του είναι Σλάβοι (ο Κύριλλος κι ο Μεθόδιος εκχριστιάνισαν τους Σλάβους κι όχι άλλο λαό) και η γραφή της γλώσσας του ήταν κυριλλική, άρα αυτή που προορίστηκε αποκλειστικά γι αυτό και μόνο γι αυτόν τον λαό..
(Φυσικά η σημερινή γλώσσα των Σκοπίων είναι ξεκάθαρα διάλεκτος της Βουλγαρικής αφού το 25 % των λέξεων είναι πανομοιότυπες, το 65% είναι κοινές αλλά προφέρονται διαφορετικά και μόνο το 15% είναι διαφορετικές. Τώρα αν ισχυριστούν ότι και οι Βούλγαροι είναι Μακεδόνες, αυτό είναι άλλη ιστορία).
Ο άνθρωπος (και να είναι καλά) παραδέχθηκε ΑΜΕΣΑ, ότι ο σημερινός λαός των Σκοπίων προέρχεται από Σλάβους και όχι από τους αρχαίους Μακεδόνες κι εμείς αντί να πανηγυρίσουμε και να δείξουμε στους ξένους τα λεγόμενά του, βγήκαμε να τον «φάμε». Χάνονται τέτοιες ευκαιρίες; (Βέβαια, θα μπορούσαμε να τον ρωτήσουμε, το λόγο για τον οποίο σήμερα δεν ομιλούνται τα ελληνικά στο Μοναστήρι, στη Στρώμνιτσα ή στη Γευγελή (ελληνικές πόλεις των Σκοπίων), αλλά και πάλι «κοιμόμαστε».
Πάντως η ουσία είναι μία: «Αρχιεπίσκοπε των Σκοπίων σʼ ευχαριστούμε που εσύ, αναγνωρίζεις ότι εσύ κι ο λαός σου είστε Σλάβοι και σου ζητάμε συγγνώμη(δε φταίμε εμείς) που στη γενέτειρα πόλη της πανσλαβικής γραφής, Θεσσαλονίκη, δεν υπήρξαν ποτέ συμπατριώτες σου για να τη γράψουν. Μακάρι ίδιες δηλώσεις να έκαναν και οι πολιτικοί της χώρας σου».
Νυκτερινός Επισκέπτης
Κωνσταντίνε έτσι όπως το έθεσες το Θέμα έβαλε Αυτογόλ τελικά Ο Άνθιμος !!εντάξει αυτός δεν παίζει μπάλα, αλλά άλλος που παίζει μέρα παρά μέρα 5 Χ 5 ο μπαλαδόρος νομάρχης μας ο κ.Ψωμιάδης πως την πάτησε ?
Τελικά Κωνσταντίνε μήπως ξέρουνε κάτι παραπάνω από εμάς ; ρε δεν γίνετε να τρώμε τέτοια αυτογόλ στο 90'. 

Ο Ανθελληνισμός των Άγγλων δεν έχει Προηγούμενo!!!!



Πάρτε ενα δείγμα απο την σελίδα του BBC εδώ
και για τους Γλωσσομαθείς εδώ

Τρίτη, 27 Μαΐου 2008

και Εσύ Τέκνο Βρούτε;

Τελικά δεν ξέρω εάν πρέπει να γελάμε ή να κλαίμε... Διότι ο Αρχηγός των Ενόπλων μας Δυνάμεων -εκτός των δηλώσεων του τι μεγάλος ηγέτης ήταν ο σφαγέας του Ελληνισμού Κεμάλ- καταδέχτηκε να τον προϋπαντήσουν οι τούρκοι όχι με τον Εθνικό μας Ύμνο όπως προστάζει το πρωτόκολλο, αλλά με... συρτάκι! Τώρα τι να πούμε; Πως πάλι καλά δεν του έδωσαν αντί τιμητικής πλακέτας... ελληνική σαλάτα; Πάντως, κατά τα άλλα, δεν συζητήθηκε απολύτως τίποτε ουσιώδες, η επίσκεψη κρατήθηκε σε εντελώς τυπικό επίπεδο. Οι τούρκοι πάντως, μέσω... συρτακίου, το πέρασαν το μήνυμά τους. Καλά να μας κάνουν, αφού δεν έχουμε το σθένος ούτε καν να ακυρώσουμε εθιμοτυπικές επισκέψεις την ώρα που οι τούρκοι μας προκαλούν όλο και πιο επιθετικά, σε καθημερινή βάση!
Πηγή:Στόχος
Νυκτερινός Επισκέπτης
Για χάριν της Καρέκλας ο κ. Αρχηγός μπορεί μεθαύριο να νομιμοποίηση και την κατοχή τούρκικων στρατευμάτων στην Κύπρο. Δυστυχώς δεν έχει τα αρχίδια και το ανάστημα ως Αρχηγός Στρατού να αντιμετωπίσει καταστάσεις παγίδας .
Ρε καραγκιόζη πως θα πας μεθαύριο να επιθεωρήσεις Μονάδες Ελληνικού Στρατού , πως θα επιδιώξεις την τόνωση του ηθικού στα στελέχη και τους Στρατιώτες , τι θα τους πεις στις συγκεντρώσεις στελεχών; ότι δεν υπάρχει απειλή εξ ανατολών ; πως θα κοιτάς τους Διοικητές  στα Μάτια ;τι θα τους ζητήσεις για το αξιόμαχο του Στρατεύματος;
Αφούκατά εσε ο Κεμάλ είναι φιλαράκι και οι τουρκαλάδες γκαρτάσια  τότε να σταματίσουμε τις εθνικές επετείους ,τίς παρελάσεις ,και να δεχτούμε οτι δεν εγινε η γενεοκτονία των Ποντίων .
Τελικά ο Γράψας έγραψε στα Αρχίδια του τα γραμμένα της Ιστορίας.τα ξέγραψε
Ο Γράψας ,του Γράψαντος , τον Γράψας
              ωωωωωωω Γράψα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!




Δευτέρα, 26 Μαΐου 2008

ΓΛΕΖΟΣ – ΣΑΝΤΑΣ : ΗΡΩΕΣ Ή ΗΡΩΕΣ «ΚΑΤΑ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥΣ»;

Συντάκτης: Κωνσταντίνος
Συνεργάτης

Τη νύχτα μεταξύ 30 και 31 Μαΐου 1941, «άγνωστοι» υπέστειλαν τη πολεμική σημαία του γερμανικού στρατού κατοχής από το βράχο της Ακρόπολης. Το γεγονός είναι αδιαμφισβήτητο, διότι την επομένη οι ίδιοι οι Γερμανοί εξέδωσαν ανακοίνωση όπου ανέφεραν το γεγονός και τις κυρώσεις για τους υπευθύνους, προέβησαν σε συλλήψεις υπαλλήλων του αρχαιολογικού χώρου και κάποιοι ανέφεραν ότι εκτέλεσαν μια ολόκληρη διμοιρία που εκείνη τη νύχτα ήταν φρουρά στην Ακρόπολη(όσο κι αν έψαξα δε βρήκα πουθενά κάτι που να επιβεβαιώνει το γεγονός).Κάποιοι «κακόπιστοι» τότε, αλλά και τα επόμενα χρόνια, ισχυρίστηκαν ότι το περιστατικό συνέβη διότι κάποιος σκοπός της Ακρόπολης εκείνο το βράδυ ήταν φιλέλληνας και θαυμαστής της αρχαίας Ελλάδας και αντιναζί και ήταν Αυστριακός και τη κατέβασε γιατί του την έδωσε κλπ κλπ κλπ
Φυσικά και μόνο το γεγονός ότι κατέβηκε από «αγνώστους» η σημαία των Ναζί, είναι σπουδαίο και αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη αντιστασιακή πράξη που συνέβη στην Ελλάδα κατά τη «Κατοχή». Όμως το θέμα είναι ότι τα άτομα τα οποία «χρεώθηκαν» την υποστολή, εάν δούμε ψύχραιμα και χωρίς εθνικιστική ή κομματική έξαρση τα γεγονότα, θα διαπιστώσουμε ότι έγιναν ήρωες κατά δήλωση τους και χωρίς καμία, μα απολύτως καμία απόδειξη. Οποιοδήποτε Αρχή (Αστυνομία, δικαστήρια κλπ) εάν σήμερα είχαν τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν τότε (τα στοιχεία ήταν οι συνεντεύξεις του μεν Γλέζου στο Ριζοσπάστη στις 25/03/45 και του δε Σάντα στην Ελευθερία την ίδια μέρα), απ’ ευθείας θα έβγαζαν πόρισμα, ότι δεν μπορούν να στηριχθούν σε δηλώσεις, αντί στοιχείων.
Στο διαδίκτυο αλλά και σε άπειρα βιβλία, έχουν δημοσιευθεί διάφορες συνεντεύξεις που έδωσαν οι πρωταγωνιστές και περιγράφουν τα γεγονότα. Ας δούμε κάποια σημεία:
Στην Ακρόπολη εκείνο το βράδυ,υπήρχε ολόκληρη γερμανική διμοιρία(δηλαδή 30 άτομα). Κατά δήλωσή των «ηρώων», «έφτασαν στο χώρο στις 21:30 και μέσα στο δωμάτιο της εισόδου ήταν μαζεμένοι οι Γερμαναράδες(καλά, πως χωρέσανε μαζί με τις πόρνες όλοι;) και έπιναν κρασί και μπύρες(από τόσο μακριά πως είδαν τα ποτά δε μπορώ να καταλάβω)-γιορτάζοντας τη νίκη τους στη Κρήτη, έχοντας για συντροφιά τους κακές Ελληνίδες που πουλούσαν τον έρωτά τους κλπ».Όπως αναφέρουν πιο κάτω, το εγχείρημά τους τελείωσε κατά τις 01:30. Ακόμη πιο κάτω αναφέρουν ότι, «οι Γερμανοί είναι μεθοδικός λαός και είναι άνθρωποι της λεπτομέρειας (ενοούσαν την έρευνα για το περιστατικό και τη λήψη αποτυπωμάτων)». Καλά! Ο επικεφαλής της διμοιρίας εκείνο το βράδυ δεν ήταν μεθοδικός; Πως επέτρεψε σε 30 στρατιώτες να βρίσκονται όλοι σ’ ένα δωμάτιο μαζί με πόρνες (όλοι κολλητάρια του) και ενώ σχεδίαζε να το «γιορτάσει», δεν έλαβε τα μέτρα του; Πως είναι δυνατόν να μη φοβόταν, ότι κάποιος έλεγχος(ΕΦΟΔΟΣ-γι αυτούς που υπηρέτησαν) θα πέρναγε από το φυλάκιο, για να ελέγξει αν όλα πήγαιναν καλά(τα στρατοδικεία εκτελούσαν για το παραμικρό και Γερμανούς). Μετά, για να ήταν μαζεμένοι όλοι στις 21:30 στο «τεράστιο» δωμάτιο, η «γιορτή» πρέπει να είχε αρχίσει πολύ νωρίτερα. Δηλαδή αυτές τις 5 έως 6 ώρες (είπαν ότι όταν έφυγαν από το δωμάτιο, ακουγόντουσαν ακόμα χάχανα) κανένας, μα κανένας (και ιδιαίτερα ο επικεφαλής), δεν ενδιαφέρθηκε για το φυλάκιο, για τη σημαία τους, για τον οπλισμό τους, για τις εφόδους, για την ασφάλειά τους;Είναι δυνατόν από τους 30 "τυπικούς και μεθοδικούς" Γερμανούς, ΕΝΑΣ να μη βρέθηκε να ενδιαφερθεί(για 3 λεπτά να κάνει μια βόλτα για να δει ότι όλα πάνε καλά)ρε αδελφέ για το καθήκον που του είχαν αναθέσει; Η πόρνη που απασχολούσε τον επικεφαλή, μήπως θα έπρεπε να γίνει «εθνική» ηρωίδα, διότι τόσες ώρες τον «κράτησε» καλά; Θα πρότεινα να φτιαχτεί ένα μνημείο δίπλα στο μνημείο για τους Σάντα-Γλέζο, όπου να είναι αφιερωμένο «προς την άγνωστη πόρνη» και να αναφέρεται ότι χωρίς την ΤΕΡΑΣΤΙΑ βοήθειά τους, η σημαία, δεν θα είχε κατέβει ποτέ (ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΑ ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΤΩΝ ΔΥΟ, ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ;).
Οι «πρωταγωνιστές» αναφέρουν ότι κατά την ανάβασή τους(φυσικά όλοι οι ορειβατικοί σύλλογοι έπρεπε να τους βραβεύσουν και να τους κάνουν επίτιμα μέλη τους, διότι αναρρίχηση σε άγνωστα βράχια τη νύχτα, είναι κάτι το απίστευτο-είχε και κάτι νυχτερίδες...) και μετά κατά τη διάρκεια της «αποκαθήλωσης», κρατούσαν την ανάσα τους και ήταν σιωπηλοί για να μην ακουστούν, επειδή «βασίλευε ησυχία». Αναφέρουν ότι η σημαία ήταν 4 επί 2 μέτρα και ότι όταν την πέταξαν άκουσαν γδούπο, άρα σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, βγάζουμε συμπέρασμα ότι η σημαία δεν ήταν μεταξένια(γιατί εάν πετάξεις μεταξένια σημαία, δεν ακούγεται τίποτα), αλλά κατασκευασμένη από πανί. Λένε πιο κάτω, ότι «ψηλά κυμάτιζε η σημαία τους(των Γερμανών)». Μα μια τεράστια πάνινη σημαία 4 επί 2(είναι πολύ βαριά) για να «κυματίσει» θέλει αρκετά έως πολλά μίλια αέρα. Τελικά τι έγινε; Βασίλευε ησυχία και κράταγαν την ανάσα τους, ή φύσαγε (οπότε δεν βασίλευε ησυχία) και μπορούσαν να κάνουν λόγω του αέρα, ολόκληρο διάλογο(στις αφηγήσεις λένε, ότι μέχρι και να φύγουν επειδή δε μπορούσαν να σπάσουν τα συρματόσχοινα συζήτησαν).
Κατά την επιστροφή τους λένε ότι τους είδε ένας Έλληνας αστυνομικός που κατάλαβε ότι κάτι δε πάει καλά, αλλά δε μπήκε στο κόπο ούτε τα ονόματά τους να τους ζητήσει(είδε μόνο τη ταυτότητα του ενός που έγραφε φοιτητής). Οι δυο "ήρωες'' δεν θυμούνται το όνομά του. Μα είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να σου σώζει τη ζωή κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου εγχειρήματος της ζωής σου κι εσύ να μη θυμάσαι το όνομά του. Ως δια μαγείας ο παραπάνω πέθανε στην «Κατοχή» και φυσικά δεν υπήρξε μαρτυρία του.Οι ΚΚέδες λύσσαξαν ότι οι αστυνομικοί ήταν συνεργάτες των Γερμανών, αλλά εδώ δε συμβαίνει το ίδιο.ΟΠΟΤΕ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΕΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΗ.
Ο Σάντας αναφέρει ότι το πρώτο πράγμα που έκανε ο πατέρας του, αλλά και η μάνα του Μανόλη, ήταν να κάψουν τα κομμάτια από τη σημαία που είχαν πάρει μαζί τους για να μη βρουν κανένα μπελά. Ο Γλέζος αναφέρει ότι μετά από καιρό τον συνέλαβαν οι Γερμανοί(επί λέξη): «για άλλη αντιστασιακή του υπόθεση»…(ΘΕΕ ΜΟΥ, ΤΙ ΗΡΩΑΣ) και τότε οι δικοί του έκαψαν το κομμάτι. Τελικά πότε τα έκαψαν, ας αποφασίσουν επιτέλους. Ακόμα αναφέρουν ότι έδωσαν κομμάτια σε 3 άτομα ακόμα και το περιστατικό το ήξεραν περίπου 25 άτομα. Από τα 3 αυτά άτομα, τα 2 πέθαναν κατά τη διάρκεια της «Κατοχής», ενώ ο τρίτος, ουδέποτε επιβεβαίωσε κάτι τέτοιο. Πως είναι δυνατόν 25 άτομα να ξέρουν τους δράστες και στη χώρα των ρουφιάνων και των παλιανθρώπων (με τρομερά υλικά ανταλλάγματα από τους Γερμανούς), να μην τους «κάρφωσε» κανείς. Μάλλον πέσαμε στις εξαιρέσεις.
Ο Γλέζος σε μια συνέντευξή του, ανέφερε ότι πήγε στο σημείο όπου πετάξανε τη σημαία για να τη βρει το 1944 μετά την απελευθέρωση κι ότι είχε καταρρεύσει η οροφή του σπηλαίου(τι λες ρε παιδί μου! τέτοια ατυχία) και δε μπόρεσε να ψάξει αλλά λέει ότι μέχρι και σήμερα(η συνέντευξη είναι του 1979) πρέπει στα ερείπια να υπάρχει λιωμένη… Καλά ρε! Τόσα χρόνια σε αμφισβητούσανε και ολόκληρο κόμμα από το 1974 δε σου έδωσε 100, 200, 1000 εθελοντές ματσουλαραίους να σκάψουν και λεφτά για να πας να τη βρεις και να βουλώσεις τα στόματα; Το 1944 με τα χέρια θα έσκαβες για να τη βρεις. Από το 1945 έως σήμερα γιατί δεν έκανες ούτε μια προσπάθεια να τη βρεις;
Στο πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» της 25/03/45 μάθαμε ότι την ΕΠΙΚΗ ενέργεια την έκαναν οι παραπάνω ήρωες. Σε ποιο φύλλο οποιασδήποτε εφημερίδας ή ανακοίνωσης ή οτιδήποτε άλλο, αναφέρθηκε ότι έγινε η ταυτοποίηση των αποτυπωμάτων(που πήρανε οι Γερμανοί από τον ιστό) των ηρώων και πράγματι αυτά ήταν τα παλικάρια; Αν βρείτε κάτι σχετικό εγώ θα αλλάξω χώρα… ΠΟΥΘΕΝΑ. Άρα μας δουλεύουν και κάποιο κόμμα καπηλεύτηκε το περιστατικό. Σήμερα αν τους ρωτήσεις, θα σου πουν ότι τα αποτυπώματα χάθηκαν λόγω της τεταμένης καταστάσεως κλπ... Άσε μας ρε!!!
Από το Μάιο του 41 έως τον Οκτώβριο του 44, το καταλαβαίνω, δε γινόταν να βγουν στη φόρα τα ονόματα των δραστών από το κόμμα τους. Από τον Οκτώβριο έως τα Δεκεμβριανά, τότε που το ΚΚΕ ήταν παντοδύναμο, τότε που ήθελε να επικρατήσει και διαφημιζόταν ως το κόμμα της αντίστασης κι ότι το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ έδιωξε τους Γερμανούς από τη χώρα(ειδικά απ' τη Κρήτη), γιατί τότε δεν ανακοίνωνε τα ονόματα των «ηρώων» παίρνοντας κι άλλους πολλούς μαζί τους και κάνοντας τρομερή διαφήμιση στον «αγώνα» του;
Χωρίς αποτυπώματα με μόνη απόδειξη ένα δημοσίευμα μιας εφημερίδας(εντάξει κι άλλες βγήκαν μετά), το Νεοελληνικό κράτος κατ’ αρχάς απρόθυμα, αλλά αργότερα με πολλή θέρμη, «κατασκεύασε» άλλους δυο υπερήρωες (χωρίς να αντιδράσει το αμέσως μετά τη Βάρκιζα κράτος- ίσως για να καταλαγιάσει τα πάθη δείχνοντας στο κόσμο ότι υπήρχαν και καλοί κουκουέδες).Το ΚΚΕ είδε ότι κανείς δεν είχε χρεωθεί αυτήν την ενέργεια και για να δείξει στο κόσμο(που είχε εξαγριωθεί από τις βαρβαρότητες που διέπραξε στα Δεκεμβριανά) ότι τα στελέχη του ήταν οι πατριώτες, ανακοίνωσε δειλά- δειλά τα ονόματα πεντέμισι μήνες μετά την απελευθέρωση της Αθήνας από τους Γερμανούς.Κανείς δεν αντέδρασε, άρα κατωχυρώθηκε στο ΚΚΕ.
Και κάτι τελευταίο…Γιατί άραγε οι Γλέζος και Σάντας για πάρα πολλά χρόνια δεν μιλιόντουσαν και δεν ήθελαν να ακούσουν ο ένας το όνομα του άλλου; Δεν ξέρω. Ας μας πούνε οι ίδιοι.

Η ουσία είναι ότι οι συγκεκριμένοι περιδιαβαίνουν τα σχολεία, αλλά και είναι καλεσμένοι σε κάθε λογής εκδηλώσεις, αφηγούμενοι τα κατορθώματά τους στα παιδάκια και παντού τους ονομάζουν εκτός από ήρωες, επίτιμους, διδάκτορες, προέδρους κλπ εξυπηρετώντας πρώτα τον εαυτό τους αλλά και μετά το κράτος, που θέλει οπωσδήποτε ήρωες για την εξυπηρέτηση των εθνικιστικών του αναγκών. Πάντως το σίγουρο είναι ότι άλλη μια σκοτεινή υπόθεση μετατράπηκε σε ΕΠΟΣ, κάτι το οποίο συνηθίζει να κάνει το νεοελληνικό κράτος για πολλά γεγονότα και για τα οποία θα αναφερθώ σε προσεχή μου άρθρα.
Εάν κάποιος έχει αποδείξεις (κι όχι αφηγήσεις) ότι οι κκ Σάντας και Γλέζος κατέβασαν τη σημαία των ΝΑΖΙ από την Ακρόπολη και με αυτές, σε μια οποιαδήποτε Αρχή, σήμερα θα αποδεικνυόταν ως αληθινό το περιστατικό, παρακαλώ πολύ να μου τις αναφέρει, ώστε ΕΓΩ, ΝΑ ΤΟ ΒΟΥΛΩΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΤΟ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ ΜΟΥ.
ΒΡΕ ΔΕ ΜΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΕ...ΓΕΛΟΙΟΙ..Ε, ΓΕΛΟΙΟΙ!!!

Κυριακή, 25 Μαΐου 2008

Τα Εγκλήματα του Κουμμουνισμού



Για να δούμε τι θα μας απαντήσουν οι αγωνιστές της ελευθερίας αυτού του τόπου, που χάριν σε αυτούς ζούμε και αναπνέουμε ελεύθεροι .
Απόδειξή αυτό το μνημείο πεσόντων !!!!!
Ένα δωράκι για τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ.
Αλλά οι πλαστογράφοι της Ιστορίας αλλά μας διδάσκουν, μας διδάσκουν για αντίσταση κατά των κατακτητών μετά τον ελληνοΙταλικό πόλεμο και κατόπιν για 46-49,την μαύρη σελίδα της Ελλάδας, τον Εμφύλιο .
Το μνημείο όμως γράφει για τους σφραγισθέντες το 44΄ μήπως τελικά δεν κάναμε αντίσταση αλλά εμφύλιο από το 43;
Αρμόδιοι να μας απαντήσουν είναι οι κουμουνιστές διότι αυτοί ξέρουν ….. αφού το επίσημο κράτος σιωπά.

Παρασκευή, 23 Μαΐου 2008

O Δεκαεξαβάλβιδος Υπουργός της Κυβέρνησης!!!


Ο λόγος , για τον Δεκαεξαβάλβιδο Τουρπάτο Χρήστο Φώλια που καταναλώνει μεγάλες ποσότητες ορυκτέλαιου σε lit μορφή (Επιμολυσμένου σπορέλαιου) , απόρροιας του έργου που παράγει στο Υπουργείο Ανάπτυξης .
Δείγμα του έργου του …..Αντί να δώσει εντολή στον ΕΦΕΤ για την απόσυρση της παρτίδας απέσυρε τελικά τον Πρόεδρο του ΕΦΕΤ. .εεεεεεεεε φοβερή εκκίνηση!!!! απόδοση μετά από 15ημέρες….μάλλον ο τύπος καίει λάδια …
Τέτοια να ακούμε Δεκαεξαβάλβιδε!!!! να μα φτιάχνεις ωχ συγνώμη να μας μαρσάρεις ήθελα να πω…
Σιγά ρε μεγάλε μην κάψεις κανένα Δίσκο…..

Τρίτη, 20 Μαΐου 2008

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Συντάκτης: Κωνσταντίνος
Συνεργάτης
Πριν ξεκινήσετε να διαβάζετε αυτό το άρθρο θα ήθελα να ξεκαθαρίσω από την αρχή ΟΤΙ ΕΚΦΡΑΖΩ ΜΟΝΟ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΑΠΟΨΕΙΣ, οι οποίες προήλθαν από προσωπική πολύχρονη «έρευνα» που έκανα σε χωριά του νομού Χανίων-επαρχία Κυδωνίας (δε θέλω να αναφέρω σε ποια, αλλά είναι πάνω από 30)και ατελείωτες ώρες συζητήσεων με ανθρώπους που έζησαν τα γεγονότα. Επίσης δεν ανήκω σε κανένα πολιτικό χώρο και το μόνο που μ’ ενδιαφέρει είναι η αλήθεια και όχι η παραχάραξη γεγονότων και η «κατασκευή» ανύπαρκτων ηρώων.
20 Μαΐου 1941- 31 Μαΐου 1941. Η μάχη της Κρήτης.
Απώλειες Κοινοπολιτείας( Μεγάλη Βρετανία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία): Νεκροί 3.570, τραυματίες 1.737, αιχμάλωτοι 11.835.(Και 800 περίπου κατά την εκκένωση του νησιού).[Έχουν ανακοινωθεί από το Βρετανικό κράτος]
Απώλειες Ελληνικών Δυνάμεων: Νεκροί 447, αιχμάλωτοι 5.256.[Έχουν ανακοινωθεί από το Νεοελληνικό κράτος]
Απώλειες Γερμανών: Νεκροί 3.986, τραυματίες 2.594.[ Έχουν ανακοινωθεί από το Γερμανικό κράτος].
Απώλειες Κρητών (στη μάχη κι όχι από εκτελέσεις): Δεν αναγράφεται πουθενά κάτι σχετικό.
Αυτή είναι η μάχη της Κρήτης και φαίνεται από τους αριθμούς ποιοι έλαβαν μέρος σ’ αυτή.
Πάμε παρακάτω: Θύματα Κρητών από Γερμανούς από 20/05/1941 έως 12/06/1945.Άντρες 6.593, Γυναίκες 1.113, Παιδιά 869.Σύνολο 8.575άτομα[Τώρα από πού βγαίνει αυτός ο αριθμός, θα σας γελάσω. Μάλλον το νεοελληνικό κράτος,(παίρνοντας στοιχεία από τα κατά τόπους ληξιαρχεία), κατέταξε όλους τους νεκρούς της παραπάνω περιόδου από διάφορες αιτίες(αρρώστιες-ο τύφος και η ελονοσία θέριζε, πείνα, γηρατειά, δυστυχήματα, αντεκδικήσεις κλπ) σε «μαχητές» και τους βάπτισε ως απώλειες από τους κατακτητές. Δηλαδή οι Γερμανοί σκότωναν κάθε μέρα(Μ.Ο.) 6 ανθρώπους για μια «Αντίσταση» 500 παλικαράδων].
Η μάχη της Κρήτης είναι μια «εφεύρεση» του Νεοελληνικού κράτους, που για δικό του και μόνο όφελος(να αποδείξουμε ότι κάναμε αντίσταση και προσφέραμε στο συμμαχικό αγώνα, ξεχνώντας τη Μέση Ανατολή και τα Δεκεμβριανά) κατάργησε παντελώς τη μάχη των ΑΘΛΙΩΝ Βρετανών και Αυστραλών- Νεοζηλανδών (κι αυτούς τους ντύσανε στρατιώτες τα συμφέροντα και τους διέταξαν να πολεμήσουν για την υπεράσπιση της χώρας τους χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά)- Ένστολων Ελλήνων και ελάχιστων Κυπρίων και τη βάπτισε «μάχη των ντόπιων εναντίον των κατακτητών». Τόσες χιλιάδες ένστολοι,νεκροί και ανάπηροι(καλοί ή κακοί, δεν έχει σημασία) καταργήθηκαν και σήμερα, όταν ακούμε για τη μάχη, αυτό που μας έρχεται στο νου, είναι η εικόνα του χωρικού που με μια τσουγκράνα σκοτώνει τους εισβολείς. Λες και ξέρανε οι ντόπιοι τι ήταν φασισμός, σοσιαλισμός, παλάτια, βασιλιάδες, κράτος, Ελλάδα κλπ και πολεμούσαν για την ακεραιότητα του κράτους τους. Λες και δεν είχαν κατοχή από το καθεστώς του Μεταξά με ότι αυτό συνεπάγεται τη στιγμή που αυτοί ήταν Βενιζελικοί. Όταν ξεκίνησε η ρίψη των αλεξιπτωτιστών και είδαν κρυμμένοι, ότι οι «Εγγλέζοι» σκότωναν τους Γερμανούς στον αέρα σαν μύγες γιατί ήταν άοπλοι και ήταν αδύνατο να υπερασπιστούν, ξεθάρρεψαν και με μόνο στόχο το πλιάτσικο, άρχισαν κι αυτοί να σκοτώνουν και να κλέβουν[από πάρα πολλές πηγές αναφέρεται ότι μετά τη μάχη οι μισοί Κρητικοί κυκλοφορούσαν με ολοκαίνουργια μεταξωτά κοστούμια(από τα αλεξίπτωτα) και όλοι βρέθηκαν με ολοκαίνουργιο Γερμανικό οπλισμό].Σήμερα σκοτώνουν με μαχαίρι επειδή λερώθηκαν από ένα σουβλάκι-όπως προχθές στο Ρέθυμνο-κι όταν ήταν πάμφτωχοι και πεινασμένοι δε θα σκοτώσουν για ένα καινούργιο κοστούμι ή για καινούργια όπλα; Δηλαδή το πλιάτσικο ονομάσθηκε ηρωισμός και βαπτίστηκε «αντίσταση» χωρίς να αποδεικνύεται από πουθενά το αντίθετο. Τι να κάνουν και οι «Ούννοι»; Για να σταματήσουν τις δολοφονίες στρατιωτών τους για την αρπαγή υλικών άρχισαν τις εκτελέσεις αθώων ή και ενόχων για να σταματήσει το κακό. Ακόμα πήραν για ομήρους τους πάρα πολλά κορίτσια 12 έως 18 χρονών απ’ όλα τα χωριά της περιοχής για να σταματήσει το πλιάτσικο, όπου σύμφωνα με πολλές μαρτυρίες, οι Γερμανοί δεν τα κοίταξαν ούτε στα μάτια κατά τη περίοδο του 4μηνου εγκλεισμού τους .Όσον αφορά τη Κάνδανο (εύρεση ακρωτηριασμένων Γερμανών με τα γεννητικά τους όργανα στο στόμα), αντέδρασαν χλιαρά ισοπεδώνοντας το χωριό, ενώ σε ανάλογη περίπτωση(Μικρά Ασία-1920) ο Νεοελληνικός στρατός είχε αντιδράσει ισοπεδώνοντας ολόκληρη πόλη(Ουσάκ).Δηλαδή τα δικά μας δικά μας και τα δικά σας δικά μας, όσον αφορά τα αντίποινα από την νεοελληνική ιστορία.
Στο νεκροταφείο των Γερμανών στα Χανιά, υπάρχουν 4.465 τάφοι. Σύμφωνα με το Γερμανικό κράτος στη μάχη της Κρήτης σκοτώθηκαν 3.986 (χωρίς τα θύματα του Γερμανικού ναυτικού-οι περισσότεροι αγνοούμενοι- και ενώ οι Βρετανοί ισχυρίζονται ότι οι Γερμανοί που σκοτώθηκαν εκείνο το 10ήμερο ήταν διπλάσιοι ). Άρα έχουμε ένα υπόλοιπο 479 τάφων, που ας πούμε ότι αντιστοιχούν στους νεκρούς των Γερμανών κατά τη περίοδο της κατοχής της Κρήτης από αυτούς. Αν αφαιρέσουμε τις απώλειες από άλλες αιτίες(απώλειες μη μάχης), αρρώστιες, δυστυχήματα, εκτελέσεις από στρατοδικεία, συμμαχικούς βομβαρδισμούς, αυτοκτονίες κλπ, βρίσκουμε ένα απίστευτα μικρό αριθμό θυμάτων, της τάξεως των 200έως 250 ατόμων που σκοτώθηκαν από το αντάρτικο σε περίοδο ακριβώς 4 ετών. Δηλαδή ποιο αντάρτικο; Τους πυροβολισμούς(από απόσταση εκατοντάδων μέτρων) σε φάλαγγες αυτοκινήτων τις βάπτισαν «ΜΑΧΕΣ» και τις τουφεκιές που ριχνόντουσαν σε υπερήλικες Γερμανούς στρατιώτες κατηγορίας Ι3 που φύλαγαν αποθήκες με κολοκύθια και πατάτες από κλέφτες, σε ΕΠΟΣ, με απαράμιλλες πράξεις αντίστασης. Το αν έγινε αντίσταση στη Κρήτη, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η Ελλάδα(Αθήνα) απελευθερώθηκε στις 12/10/1944, ο Β΄΄Παγκόσμιος πόλεμος έληξε στις 8/05/1945, ενώ τα Γερμανικά στρατεύματα (δυνάμεως σχεδόν 2 Μεραρχιών [11.828 Γερμανοί και 4.737 Ιταλοί]) συνθηκολόγησαν στις 25/05/1945 και αποχώρησαν ΠΑΡΕΛΑΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΛΙΣΜΟ ΤΟΥΣ στις 12/06/1945. Επίσημα, ο τελευταίος νεκρός του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη ήταν ο Κρητικός Λευτέρης Ανδρουλάκης και σκοτώθηκε στις 28 Ιουνίου 1945!!!!(καλά διαβάσατε) από Γερμανό σκοπό(καλά ακόμα δεν ελευθερώθηκε η Κρήτη) στα Χανία, επιχειρώντας να κλέψει, γερμανική αποθήκη με εφόδια!!!!!! Μέχρι και παραμένον κλιμάκιο άφησαν οι Γερμανοί.Κατά τα άλλα τους έδιωξε το αντάρτικο.
Το 90% των γερόντων της Κρήτης σήμερα αναφέρουν ότι στο βουνό βγήκαν ελάχιστοι «παλικαράδες» που εξαιτίας τους(χωρίς να προσφέρουν τίποτα στην υπόθεση αντίσταση) οι Γερμανοί προέβαιναν σε αντίποινα, εκτελώντας αθώους και πως οι Γερμανοί ήταν κύριοι και ουσιαστικά δεν πείραξαν κανένα.
Αυτά βάλτε στο κεφάλι σας κύριοι της αριστεράς, που μας τσαμπουνάτε ότι εσείς διώξατε τους Γερμανούς απ’ τη χώρα και εσείς κύριοι που γράφετε την ιστορία της χώρας (μάλλον δεξιοί-αφού κυβερνούσατε τόσα χρόνια και ξέρουμε ότι την ιστορία την γράφουν οι νικητές- Εμφύλιος κλπ) και κατασκευάζετε ήρωες απ’ το πουθενά. Πείτε μας την αλήθεια και μεγαλοποιήσετε άλλα γεγονότα (επανάσταση Κρήτης 1866-1869 και την άσκοπη θυσιά των πραγματικών ηρώων κατά τον αποδεκατισμό της V Μεραρχίας Κρητών [από το παλάτι] στη Τρεμπεσίνα[8.000 νεκροί, τραυματίες και παγόπληκτοι{επί συνόλου 10.000} επειδή ήταν Κρητικοί, άρα Βενιζελικοί]) που αξίζει ν’ ασχοληθούμε και να βρούμε αληθινούς ήρωες. Τιμήστε επιτέλους και τους Βαλκανικούς πολέμους που τότε η Ελλάδα διπλασιάστηκε και δεκάδες χιλιάδες Ελλήνων σκοτώθηκαν ή ακρωτηριάστηκαν και αφήστε τα ψέματα.
Επιτέλους, πείτε μας την αληθινή ιστορία που την έγραψαν αληθινά παλικάρια κι όχι κρυμμένοι ψευτοπαλληκαράδες.

Δευτέρα, 19 Μαΐου 2008

Κεμάλ Ατατούρκ:"Επιτέλους τους Ξεριζώσαμε" !!!!!!!!



Η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονίας (International Association of Genocide Scholars IAGS) ενέκρινε ψήφισμα αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ασσυρίων, των Ποντίων, των Ελλήνων της Ανατολίας. Το ψήφισμα υιοθετήθηκε τις τελευταίες ημέρες του Νοεμβρίου 2007 από περίπου το 83% των μελών της Ένωσης, που είναι καθηγητές πανεπιστημίου και ερευνητές γενοκτονιών. Ανακοινώθηκε επίσημα από την Ένωση στις 15 Δεκεμβρίου 2007.
Στην Ελλάδα Αναγνωρίστηκε και επίσημα από το Ελληνικό κοινοβούλιο με Νόμο του 1994.
Τι λέτε εσείς θα καταθέσει κανένα στεφάνι κανένα τούρκος πολιτικός σε μνημείο ποντίων πεσόντων;
Αυτά μόνο Ο Καραμανλής τα κάνει ……….
Περισσότερα εδώ http://www.euxintv.net/index2.php

Κυριακή, 18 Μαΐου 2008

Σε πλήρη εφαρμογή το σενάριο για τον "εκτουρκισμό"της Θράκης

Θα πρέπει να γίνει συνείδηση σε όλους, ότι η υπόθεση «ΘΡΑΚΗ» είναι υπόθεση εθνική και δεν αφορά μόνο το συγκεκριμένο γεωγραφικό διαμέρισμα της χώρας.
Το τελευταίο καιρό βλέπουμε να υλοποιείται επακριβώς ένα σενάριο που πριν από λίγα χρόνια θεωρούνταν ίσως φανταστικό και ακραίο. Ένα σενάριο όμως που, όπως αποδεικνύεται στη πράξη, συντάχθηκε με μεγάλη προσοχή και «δέθηκε» απ’ όλες τις πλευρές.
Αντί να διδαχθούμε λοιπόν από τα τραγικά λάθη του παρελθόντος, που αποτέλεσμα είχαν τη συρρίκνωση του ελληνικού χώρου και του Ελληνισμού, σήμερα κάνουμε χειρότερα, με επιπρόσθετο αυτό της «οσφυοκαμψίας» και του ωχαδελφισμού των διαχειριστών των κρίσιμων ζητημάτων της χώρας.
Η αίσθηση πλέον των κατοίκων υπαρκτή, ότι η Θράκη έχει «ξεπουληθεί» σε διπλωματικό επίπεδο. Πράκτορες της Άγκυρας και του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής δρουν ανενόχλητοι και κανένας, μα ΚΑΝΕΝΑΣ δεν είναι σε θέση να τους παρεμποδίσει.
Μετά τον εκτουρκισμό των Πομάκων μουσουλμάνων, επιχειρείται και επιτυγχάνεται σε έναν σημαντικό βαθμό και ο εκτουρκισμός των Αθίγγανων μουσουλμάνων (σ.σ.: καμία σχέση δεν έχουν οι δύο παραπάνω ενότητες με την Τουρκία), ενώ παράλληλα κάποιοι ετοίμασαν μέχρι και τον εθνικό ύμνο της «Τουρκικής Δυτικής Θράκης»!
Και όλα αυτά με τη «σφραγίδα» και τις ευλογίες των Αμερικανών-που τον τελευταίο καιρό πύκνωσαν τα σούρτα φέρτα στη περιοχή- αλλά δυστυχώς και της ΕΕ, που στη προκειμένη περίπτωση ουδόλως φαίνεται να ανησυχεί για ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Όλα αυτά, σε σχέση με το δημογραφικό πρόβλημα που έχει απογειωθεί, εύκολα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι τα επόμενα χρόνια η φυσιογνωμία αυτής της περιοχής δε θα έχει σχέση με τη σημερινή…
Το βασικό επιχείρημα της «άλλης πλευράς» για συνδιοίκηση στη περιοχή ως πρώιμο φρούτο μιας πλούσιας σοδειάς που φαίνεται ότι πρόκειται να ακολουθήσει, πέτυχε και αν κρίνουμε από συγκεκριμένες περιπτώσεις (όπως τη περίπτωση «δίωξης» της αγωνίστριας δασκάλας- κόρης του προέδρου του Αρείου Πάγου- από τον Έβρο) όχι απλώς κατορθώθηκε η συνδιοίκηση, αλλά και η μονόπλευρη διοίκηση από την άλλη πλευρά.
Δεν είναι συμπτωματικό ότι ο όρος «Κοσοβοποίηση της Θράκης» βγήκε στο μεϊντάνι αμέσως μετά τη δημιουργία του προβλήματος στη περιοχή της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Θέλω να πω ότι όλα αυτά που επιχειρεί η Τουρκία στη περιοχή της Θράκης γίνονται εμφανώς με τις ευλογίες και την ενθάρρυνση του «μεγάλου αδελφού». Δεν είναι συμπτωματικό το γεγονός της τακτικής συνάντησης αμερικανών διπλωματών με παράνομους κύκλους της μειονότητας, με εκείνους δηλαδή που δεν αποδέχονται την επίσημη έκφραση της πολιτείας (π.χ. μουφτής)…
Υπάρχουν βέβαια και πολλοί εκ του ασφαλούς «θρακολόγοι» που αναπτύσσουν τις θεωρίες τους χωρίς να θίξουν την ουσία του προβλήματος. Είναι συνήθως αυτοί που σαν «μαϊντανοί» στις τηλεοράσεις, κάνοντας λόγο για τη Θράκη, την αναφέρουν ως σταυροδρόμι των λαών, ως πολύ- θρησκευτική περιοχή, αλλά σπανίως ακούς από αυτούς να λένε ότι η Θράκη είναι ΕΛΛΑΔΑ και κατοικείται από ΕΛΛΗΝΕΣ και μόνο, με βάση τις διεθνείς συνθήκες και φυσικά με βάση τη πραγματικότητα.
Σήμερα, εν μέσω κοσμογονικών εξελίξεων στην ευρύτερη περιοχή, η Θράκη βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Και πρέπει να γίνει συνείδηση ότι αν δεν υπάρξει Θράκη, κάποια στιγμή δε θα υπάρξει και Ελλάδα! Σας παραπέμπω στα βιβλία της ελληνικής ιστορίας, τη δεύτερη δεκαετία του προηγούμενου αιώνα, όταν και πάλι οι λάθος χειρισμοί της ελληνικής διπλωματίας είχαν αποτέλεσμα τη συρρίκνωση του ελληνικού χώρου και την αλλαγή των συνόρων.
Σήμερα βέβαια όλα αυτά σχεδιάζονται να γίνουν κάτω από διαφορετική οπτική και με τον «φερετζέ» των μεγάλων ευρωπαϊκών περιφερειών! Αλλά θα έχουμε την ευκαιρία να πούμε προσεχώς πολύ περισσότερα επί του θέματος…
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΗΧΩ

Σάββατο, 10 Μαΐου 2008

Ποιοι Γράφουν Την Ιστορία

Συντάκτης:Κωνσταντίνος
Συνεργάτης
Ο9/05/1945: Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τερματίζεται στην Ευρώπη. Οι νικητές γράφουν την ιστορία ενώ οι ηττημένοι αυτοκτονούν, δικάζονται, διχοτομούνται και πληρώνουν την ήττα τους. 55.000.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ενώ οι Η.Π.Α. αναδείχθηκαν σε υπερδύναμη και ρυθμιστής των παγκόσμιων πραγμάτων. Γιατί όμως έγινε αυτός ο πόλεμος; Τι προηγήθηκε;
Ας πάμε στο 1891, όπου ο εβραίος εκ Αυστρίας Τέοντορ Χερτσλ, ίδρυσε το σιωνιστικό κίνημα με βασικό σκοπό: «Την μετατροπή της Παλαιστίνης σε εβραϊκό κράτος και διακριτικά την εκδίωξη του αυτόχθονα πληθυσμού εκτός συνόρων».
Οι παντοδύναμοι σιωνιστές με πρόσχημα τη λύση στο Ανατολικό ζήτημα (τη μοιρασιά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και την αρπαγή των πετρελαίων της περιοχής) «δημιούργησαν» τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (με τα 9.000.000 θύματα), αλλά είδαν ότι είναι ανέφικτο το σχέδιό τους για δημιουργία του κράτους τους. Βρήκαν όμως άλλη λύση: «Άλλο εβραϊκό κράτος». Την Μακεδονία με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη με τους 50 έως 60 χιλιάδες κατοίκους της.( Η ανεξαρτητοποίηση της Μακεδονίας θα γινόταν με την ανταλλαγή μεγάλου μέρους των παραλίων της Μικράς Ασίας όπου κατοικούσαν πάρα πολλοί Έλληνες, με την Ελλάδα). Στις 22/09/1915 οι Αγγλογάλλοι κατέλαβαν τη Θεσσαλονίκη με την άδεια του πρωθυπουργού της Ελλάδας Μπεν Ζελόν, χωρίς την άδεια της Ελληνικής βουλής. Στις 17/08/1916 ο Μπεν Ζελόν χώρισε την Ελλάδα στα δύο(με νέα δική του επαναστατική κυβέρνηση) με προφανή σκοπό την εξυπηρέτηση των στόχων των ομοίων του, με την ίδρυση του νέου ανεξάρτητου κράτους(φαντάσου να το έκανε η άλλη πλευρά, πόσοι τόνοι βιβλίων θα είχαν χρησιμοποιηθεί για να καταδικάσουν την προδοσία). Το σχέδιό τους τροποποιήθηκε το 1917 όταν οι Βρετανοί αποφάσισαν με τη διακήρυξη Μπάλφουρ να τοποθετηθούν υπέρ της ίδρυσης μιας «εβραϊκής εθνικής εστίας» από τους σιωνιστές ενώ το 1920 η Παλαιστίνη μετατράπηκε σε Βρετανική αποικία. Εξάλλου δεν υπολόγισαν και τον Ελληνικό λαό που βαρέθηκε τον πόλεμο και ανέλπιστα στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1920, έστειλε τον Μπεν Ζελόν σπίτι του (οι σιωνιστές είδαν ότι δεν τους εξυπηρετούσε πλέον η κατάκτηση της Σμύρνης από την Ελλάδα και εγκατέλειψαν αυτό το σχέδιο).

Το 1929 οι εβραίοι απέτυχαν μετά από ένοπλη εξέγερση και ενώ τους όπλισαν οι Βρετανοί, να καταλάβουν τους Αγίους Τόπους γύρω από το τζαμί Αλ-ακσά έχοντας πολλά θύματα από τους Παλαιστινίους.
Μέχρι και στο Γερμανικό έδαφος πλέον άρχισαν να εκπαιδεύονται οι εβραίοι μαχητές ενώ τα γερμανοεβραικά κεφάλαια έρεαν άφθονα και προετοίμαζαν την ίδρυση του «κράτους».
Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος με τα τόσα δεινά και θύματα, έγινε μόνο και μόνο για να φτιαχτεί αυτό το κράτος. Ο όμοιός τους Χίτλερ(που είχε στα σκαριά το εναλλακτικό σχέδιο για ανεξαρτητοποίηση της Μακεδονίας) με τη δικαιολογία του αναγκαίου ζωτικού χώρου, εξαπέλυσε αυτό το πόλεμο με μόνο σκοπό όλος ο κόσμος να συμπαθήσει τους καημένους τους εβραίους που τους έκαψαν και τους σκότωσαν και επιτέλους οι κατατρεγμένοι πρέπει να πάνε στον τόπο τους(Ακούστε ηγεσίες:Χίτλερ μισός εβραίος. Στάλιν εβραίος. Τίτο εβραίος.Ρούσβελτ-Τσόρτσιλ αρχιμασόνοι και εβραιόδουλοι) . Η προπαγάνδα δούλεψε, ενώ το ψέμα του ολοκαυτώματος λειτούργησε άριστα. Το 95% των δυτικοευρωπαίων εβραίων(πλουσίων) μεταφέρθηκαν με νέα ονόματα και διαβατήρια στις Η.Π.Α. (όπου με τις γνωστές μεθόδους τους και την βοήθεια των παλιών ομοεθνών τους άλωσαν τα πάντα και ελέγχουν τα πάντα, ενώ τους χριστιανούς Αμερικάνους τους μετέτρεψαν σε Χιλιαστές). Το 50-60% των ανατολικοευρωπαίων εβραίων(φτωχών) τους μετέφεραν στη Παλαιστίνη όπου επιτέλους μετά τη τόση συμπάθεια του κόσμου, ίδρυσαν το κράτος τους το 1948.
Φυσικά υπήρξαν και έκτροπα από τους Ναζί(κατακριτέοι 100%), αλλά σε καμία περίπτωση τα θύματα των εβραίων δεν ξεπερνούσαν(από εκτελέσεις ή βίαιους θανάτους κι όχι από πείνα) το 1-2% των 6.000.000 που πάσαρε η προπαγάνδα των σιωνιστών στο κόσμο.Οι σιωνιστές θυσίασαν αυτό το ελάχιστο ποσοστό. αλλά όλοι ήταν Σλαβοεβραίοι άρα φτωχοί και δεν τους ενδιέφερε και πολύ.Φυσικά πρέπει να πούμε ότι οι εβραίοι παρά τα τόσα κακά που ''τράβηξαν'' ήταν οι μόνοι που δεν έστειλαν στο πόλεμο ούτε μια διμοιρία να πολεμήσει τους Γερμανούς.Μιλάμε για παληκάρια...Το μόνο που θυμάται ο κόσμος απ' αυτό το πόλεμο, είναι τους καημένους τους εβραίους και κανείς τους εγκληματίες της άλλης πλευράς που έκαψαν σε μια νύχτα 150.000 αθώους στη Δρέστη, 120.000 στο Αμβούργο, 140.000 στη Χιροσίμα κλπ, κλπ...Αλλά οι νικητές γράφουν την ιστορία.

Αυτή εν ολίγοις είναι η αλήθεια για τους πολέμους στο κόσμο μας, που εξυπηρέτησαν τα εθνικά και οικονομικά συμφέροντα του «εκλεκτού» λαού του Θεού. Το «κράτος» είναι απομονωμένο με μόνο εχθρούς γύρω του και πρέπει να βρεθεί μια κοντινή βάση για υποστήριξη. Σκέφτηκαν λοιπόν το παλιό τους σχέδιο για μια «εβραϊκή Μακεδονία». Το σχέδιο λέει για την εγκατάσταση των 3-4.000.000 Ρωσοεβραίων (που ο Πούτιν δε θέλει ούτε νʼ ακούει γιʼ αυτούς) στο χώρο της Μακεδονίας, με τη ταυτόχρονη ίδρυση Ποντιακού κράτους και την εγκατάσταση των Ελληνοποντίων σʼ αυτό) ενώ για τους Σλάβους των Σκοπίων προβλέπεται η εγκατάστασή τους στη «μητέρα» Βουλγαρία, με τη γενναία οικονομική στήριξη της.
Στο χώρο της Βαλκανικής τα τελευταία 15 χρόνια είδαμε τόσα καινούργια κράτη και αλλαγές συνόρων που όταν πραγματοποιηθεί κι αυτό το σενάριο θα το δούμε σα κάτι το πολύ φυσιολογικό.
Ο Θεός να μας φυλάει από αυτούς τους υπάνθρωπους, γιατί όποτε θέλουν δημιουργούν κρίσεις χωρίς σοβαρούς λόγους(16$ το πετρέλαιο το 2.003, ενώ σήμερα έφτασε τα 125$) με αποτέλεσμα τη κατάρρευση πολλών οικονομιών και μόνη λύση τους πολέμους, που οι ίδιοι δε συμμετέχουν αλλά βάζουν τους αθώους λαούς να πολεμούν για τα συμφέροντά τους.

Τρίτη, 6 Μαΐου 2008

«Αυτός είναι ο Πόντος των Αγίων»

Κάποτε ένας φίλος μου είπε μια ιστορία που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Είχε λέει, έναν θείο, ο οποίος ήταν «γέροντας» σε μοναστήρι της Στερεάς Ελλάδας και η καταγωγή του ήταν ποντιακή. Οι άλλοι γέροντες γνωρίζοντας την καταγωγή του και τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του, συχνά τον προκαλούσαν λέγοντας του «και τι είναι ο Πόντος». Αυτός μια μέρα, αγανακτισμένος από τα πειράγματα, κλείστηκε στο κελί του για αρκετές μέρες και όταν βγήκε η απάντησή του ήταν αφοπλιστική. Είχε φιλοτεχνήσει έναν χάρτη του ιστορικού Πόντου και σε κάθε περιοχή του είχε βάλει την αντίστοιχη εικόνα του Αγίου που προερχόταν από εκεί. Την παράσταση την κρέμασε σε κεντρικό σημείο του μοναστηριού, λέγοντας στους έκπληκτους καλόγερους: «Αυτός είναι ο Πόντος των Αγίων»
Με αφορμή την παραπάνω ιστορία έψαξα στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας και πράγματι ο «γέροντας» είχε δίκαιο. Παραθέτω λοιπόν τον μακρύ ημερολογιακό κατάλογο της απλής παρατήρησής μου και όχι της μελέτης μου:
Μέγας Βασίλειος γεννημένος στη Νεοκαισάρεια ασκηθής σε σπήλαιο στον Πόντο,
Άγιος Αττικός, Αρχιεπίσκοπος ΚΠόλεως με καταγωγή από τη Σεβάστεια,
Άγιος Γρηγόριος επίσκοπος Νύσσης (αδελφός του Μ. Βασιλείου),
Όσιος Θεοδόσιος Μητροπολίτης Τραπεζούντας αδελφός του Οσ. Διονυσίου,
Νεομάρτυς Ιορδάνης ο Τραπεζούντιος, γεννημένος στην Τραπεζούντα,
Μεγαλομάρτυς Θεόδωρος ο Στρατηλάτης κάτοικος Ηράκλειας του Πόντου,
Μεγαλομάρτυς Θεόδωρος ο Τήρων, με καταγωγή από την Αμάσεια,
Νεομάρτυς Παρασκευάς ο Τραπεζούντιος, προύχοντας της Τραπεζούντας,
Ευτρόπιος, Κλεόνικος και Βασιλίσκος, με καταγωγή από την Αμάσεια,
40 Μάρτυρες οι εκ Σεβάστειας,
Όσιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος με καταγωγή από την Παφλαγωνία,
Όσιος Γρηγόριος ο εν Νικομήδεια με καταγωγή από τη Βιθυνία,
Ιερομάρτυς Βασίλειος Επίσκοπος Αμάσειας, με καταγωγή από την Αμάσεια,
Μάρτυς Κορδάτος, με καταγωγή από τη Νικομήδεια,
Όσιος Παυσίκακος επίσκοπος Συνάδων, γεννημένος στην Αμάσεια,
Αγία Ελένη, μητέρα Μέγα Κωνσταντίνου, ταπεινής καταγωγής από τη Βιθυνία,
Μάρτυς Βασιλίσκος, με καταγωγή από την Αμάσεια,
Νεομάρτυς Ιωάννης της Σουτσιάβας, έμπορος από την Τραπεζούντα,
Όσιος Ναυκράτιος, αδελφός του Μ. Βασιλείου,
Αγιος Σέργιος ο Μάγιστρος, με καταγωγή από τη Παφλαγονία,
Μεγαλομάρτυς Κυριακή από τη Βιθυνία,
Όσιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης, γεννημένος στην Τραπεζούντα,
Ιερομάτρυς Αθηνογένης, με καταγωγή από τη Σεβάστεια,
Μάρτυς Αντίοχος ο εκ Σεβάσειας,
Νεομάρτυς Αθανάσιος ο εν ΚΠόλει, δημογέροντας στην Κίο της Βιθυνίας
Μεγαλομάρτυς Παντελεήμων, γεννημένος στη Νικομήδεια,
Μάρτυρες Ανδριανός και Ναταλία, με καταγωγή από τη Νικομήδεια,
Μάρτυς Μάμας από την Παφλαγονία,
Ιερομάρτυς Άνθιμος επίσκοπος Νικομήδειας,
Άγιος Σώφρονας, γεννημένος στη Χαλδία,
Μεγαλομάρτυς Σεβηριανός, με καταγωγή από την Σαβάστεια,
Μάρτυρες Μηνοδώρα και Νυμφοδώρα γεννημένες στη Βιθυνία,
Ιερομάρτυς Φωκάς ο θαυματουργός, με καταγωγή από την Σινώπη,
Μάρτυς Φωκάς ο Κηπουρός από τη Σινώπη,
Μεγαλομάτρυς Θεόδωρος Γαβράς, γεννημένος στην Άτρα της Χαλδίας,
Οσιομάρτυς Μακάριος ο εκ Κίου με καταγωγή από τη Βιθυνία,
Μάρτυρες Ευλάμπιος και Ευλαμπία από τη Νικομήδεια,
Όσιος Νικήτας ο Πατρίκιος, προερχόμενος από την Παφλαγονία,
Μάτρυς Θεοδότης από τον Πόντο,
Όσιος Ιωαννίσκος ο Μέγας γεννημένος στη Βιθυνία,
Όσιος Συμεών ο Μεταφραστής από την Παφλαγονία,
Άγιος Γρηγόριος Επίσκοπος Νεοκαισάρειας, γεννημένος στη Νεοκαισάρεια,
Όσιος Πέτρος ο Ησυχαστής, γεννημένος στον Πόντο,
Όσιος Άλυπιος ο Κιονίτης, γεννημένος στην Παφλαγονία,
Όσιος Στυλιανός ο Παφλαγών, με καταγωγή από την Παφλαγονία,
Όσιος Νίκων ο Μετανοείτε με καταγωγή από την Τραπεζούντα,
Μεγαλομάρτυς Βαρβάρα, κόρη του Τοπάρχη Ηλιουπόλεως,
Ιερομάρτυς Μόδεστος Αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων, με καταγωγή από την Σεβάστεια,
20.000 Μάρτυρες οι εν Νικομήδεια όπου και κάηκαν,
Όσιος Φιλέταιρος εκ Νικομηδείας, γιός του Έπαρχου της Νικομήδειας..
Προφανώς λοιπόν, ο «γέροντας» έκανε επιλογή Αγίων καθώς εάν έμπαιναν όλοι δε θα τους χωρούσε ο χάρτης.
Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε, κατά την παρατήρησή μου, το πλήθος των Αγίων που προέρχονται από περιοχές πλησίον του Πόντου όπως Κωνσταντινούπολη, Καπαδοκία, Άγκυρα, Ικόνιο, Φρυγία, Λυκία και γενικότερα Μικρά Ασία.
Συμπληρώνοντας λοιπόν τον «γέροντα» λέω ότι: «Αυτή είναι η Ανατολή των Αγίων» και το επίθετο του «Ανατολίτη» δεν πρέπει να το χαρίζουμε σε άλλους.