Ξυπνήστε Επιτέλους ΄Ελληνες!!! Δείτε Η Ισπανία βράζει Εξαπλώνεται το κίνημα των «Ιντιγνάδος», Κλείστε τηλεοράσεις , Σηκωθείτε από τον Καναπέ,αφήστε τον Φραπέ.

Το κίνημα των «Ιντιγνάδος» - Αγανακτισμένοι- που ξεκίνησε στην Ισπανία ως αντίδραση στους πολιτικούς, την αυξανόμενη ανεργία και τη διαφθορά, μεγαλώνει και επεκτείνεται εκτός της Ιβηρικής χερσονήσου.
 Πλέον, όπως ανακοίνωσε μια από τις διοργανώτριες οργανώσεις του, επιδιώκουν να επεκτείνουν τη δράση τους και εκτός συνόρων και προσκαλούν σε συγκεντρώσεις ανά τον πλανήτη.
 Μπουένος Άιρες, Βρυξέλλες, Παρίσι, Πόλις του Μεξικού, Βερολίνο, Μπογοτά, Βιέννη είναι μερικές μόνο από τις πόλεις που έχουν προκηρυχθεί συγκεντρώσεις μέχρι σήμερα.
 Μέσο επικοινωνίας και οργάνωσης για τους "Αγανακτισμένους" οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Για του λόγου του αληθές στο Twitter, τα μηνύματα που εμπεριέχουν ένα από τα συνθήματα τους, #notenemosmiedo (δε φοβόμαστε), είναι τα πλέον δημοφιλή στην ισπανική του σελίδα.
 Tην αγανάκτηση των νέων, εμφανίζεται να παραδέχεται μέχρι και ο πρωθυπουργός Θαπατέρο, ο οοπίος δήλωσε πως «βλέπει δίκαιους λόγους» στην αντίδραση τους.
 «Οφείλουμε να τους αφουγκρασθούμε και να ευαισθητοποιηθούμε διότι υπάρχουν δίκαιοι λόγοι για να εκφρασθούν αυτή η δυσαρέσκεια και η κριτική», δήλωσε.
 Στη συνέχεια της αυτοκριτικής του τόνισε πως «Εξ αφορμής αυτού θα πρέπει να ενισχυθούμε, να βελτιωθούμε. Τα κόμματα τα ίδια πρέπει να βελτιωθούν; Βεβαίως και ναι».
 Σε κάθε περίπτωση και μετά τις δηλώσεις Θαπατέρο, η Ισπανική ανεργία και αγανάκτηση συνεχίζουν να είναι στα ύψη με την πρώτη να υπολογίζεται επισήμως στο 21,19%.

Το μανιφέστο της κίνησης «Πραγματική Δημοκρατία τώρα» (Democracia Real Ya)
 Είμαστε απλοί άνθρωποι. Είμαστε σαν κι εσάς: άνθρωποι που κάθε πρωί πηγαίνουν να σπουδάσουν, να εργαστούν ή να βρουν δουλειά, άνθρωποι που έχουν οικογένεια και φίλους. Είμαστε άνθρωποι που εργάζονται σκληρά κάθε ημέρα για να ζήσουν και να προσφέρουν ένα καλύτερο μέλλον στους γύρω μας.
 Κάποιοι από εμάς είναι προοδευτικοί, κάποιοι άλλοι συντηρητικοί. Μερικοί έχουν «πιστεύω», μερικοί δεν έχουν. Μερικοί έχουν συγκεκριμένη ιδεολογία, και άλλοι είναι απολίτικοι. Ολοι μας όμως είμαστε ανήσυχοι και θυμωμένοι από τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις που βλέπουμε γύρω μας. Από τη διαφθορά των πολιτικών, των επιχειρηματιών, των τραπεζιτών... Από το ότι οι απλοί άνθρωποι αισθάνονται αβοήθητοι.
 Αυτή η κατάσταση μας πληγώνει όλους καθημερινά. Ομως αν ενωθούμε μπορούμε να την αλλάξουμε. Ήρθε η ώρα να ξεκινήσουμε το χτίσιμο μιας καλύτερης κοινωνίας.
 Πιστεύουμε ότι:
 -Προτεραιότητα για κάθε προηγμένη κοινωνία πρέπει να είναι η ισότητα, η πρόοδος, η αλληλεγγύη, η ελευθερία της συμμετοχής στον πολιτισμό, την οικολογική βιωσιμότητα και την ανάπτυξη, την ευημερία και την ευτυχία των ανθρώπων.
 -Υπάρχουν βασικά δικαιώματα που πρέπει να προστατεύονται στην κοινωνία μας: το δικαίωμα στη στέγαση, την απασχόληση, τον πολιτισμό, την υγεία, την εκπαίδευση, την πολιτική συμμετοχή, την ελεύθερη προσωπική ανάπτυξη, τα δικαιώματα του καταναλωτή, το δικαίωμα για μια υγειή και ευτυχισμένη ζωή.
 -Με τον τρόπο που λειτουργούν σήμερα η κυβέρνηση και το οικονομικό μας σύστημα αδυνατούν να αντιμετωπίσουν αυτές τις προτεραιότητες και αυτό αποτελεί πλέον εμπόδιο για την πρόοδο των ανθρώπων.
 -Δημοκρατία σημαίνει κυβέρνηση του λαού (δήμος = λαός, κράτος = κυβέρνηση), και αυτό θα πρέπει να συμβαίνει. Αντίθετα, ξέρουμε όλοι ότι το πολιτικό μας σύστημα δεν θέλει καν μας ακούσει. Το καθήκον τους θα έπρεπε να είναι να μεταφέρουν τη φωνή μας στα εθνικά και διεθνή θεσμικά όργανα, να διευκολύνουν την συμμετοχή των πολιτών μέσα από κανάλια άμεσης επικοινωνίας, να λειτουργούν προς όφελος της ευρύτερης κοινωνίας και όχι υπέρ των πλουσίων που ευημερούν εις βάρος μας, όχι ακολουθώντας πιστά μονάχα τις προσταγές των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων τα οποία έχουν επιβάλει τη δικτατορία και την κομματοκρατία.
 -Η συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια των λίγων παράγει ανισότητα, προκαλεί εντάσεις, φέρνει αδικία, η οποία οδηγεί στη βία. Κι εμείς την απορρίπτουμε.Το απαρχαιωμένο οικονομικό μοντέλο παγιδεύει την ατμομηχανή της κοινωνίας μέσα σε ένα φαύλο κύκλο όπου οι λίγοι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι πολλοί βουλιάζουν στη φτώχεια τη μιζέρια. Και έτσι καταρρέουμε. Μοναδικός σκοπός του συστήματος είναι η συσσώρευση κεφαλαίων σε βάρος της αποτελεσματικότητας και της ευημερίας της κοινωνίας.
 -Η σπατάλη πόρων οδηγεί στην καταστροφή του πλανήτη, δημιουργώντας ανεργία και οι καταναλωτές πολίτες αποτελούν μέρος του κέντρου βάρους σε ένα μηχάνημα σχεδιασμένο να εμπλουτίσει μια μειοψηφία που δεν ξέρει τις ανάγκες μας.
 -Είμαστε ανώνυμοι αλλά χωρίς εμάς τίποτα δεν θα μπορούσε να υπάρξει, καθώς εμείς κινούμε τον κόσμο. Αν σαν κοινωνία μάθουμε να μην εμπιστευόμαστε αφηρημένες οικονομικές αποδόσεις που ποτέ δεν ωφελούν τους πολλούς, μπορούμε να εξαλείψουμε τις καταχρήσεις και τις ελλείψεις από τις οποίες σήμερα όλοι υποφέρουμε. Χρειάζεται μια ηθική επανάσταση... Είμαστε άνθρωποι, όχι προϊόντα σε μια αγορά…
Για όλα τα παραπάνω, είμαι εξοργισμένος.
Νομίζω ότι μπορώ να το αλλάξουμε.
Νομίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.
Ξέρω ότι μαζί μπορούμε.
Παρέα με εμάς. Είναι δικαίωμά σας.
logia-starata.

Η αναδιάρθρωση του χρέους και η κυβέρνηση

Η συζήτηση για την αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους πέρασε πλέον στον δημόσιο διάλογο. Λίγη σημασία έχει τι λέει και δηλώνει ο Έλληνας πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών. Σημασία έχει τι συζητούν οι αγορές, οι δανειστές μας και ποιό είναι το γενικό αίσθημα ανάμεσα σ εκείνους τους Ευρωπαίους που ενδιαφέρονται να διατηρήσουν τα κέρδη τους. Αυτό που λένε πλέον είναι η Αθήνα δεν μπορεί να διατηρήσει τον έλεγχο των αλλαγών που απαιτούνται, αδυνατεί να συγκεντρώσει τα ποσά-στόχους και πως ίσως μια αναδιάρθρωση του χρέους με κάποιον από τους πολλούς τρόπους που υπάρχουν , μπορεί να διασώσει τα δικά τους κέρδη ή τουλάχιστον να μην τους προκαλέσει μεγάλες απώλειες.

Ακόμη, γιατί η Ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί καν να διατηρήσει στο ελάχιστο μια σταθερή άποψη για την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική, Συχνά στις Βρυξέλλες, λαμβάνουν διαφρετικά μυνήματα από το Μλεγαρο Μαξίμου ή το ΥΠΕΞ κι άλλα από το υπουργείο Οικονομικών. Αυτό τους κάνει να διερωτόνται αν πραγματικά υπάρχει μια πολιτική ή απλώς όσα τους εκτείθενται στις επίσημες συνομιλίες είναι «απόψεις» εκείνης της στιγμής που μετά από λίγο μεταβάλλονται.

Η επιστροφή χθες στο γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, της υπόθεση της «ελληνικής αναδιάρθρωσης» και η άρνηση αυτή τη φορά της Γερμανικής κυβέρνησης να το διαψεύσει, μαζί με παρόμοιες συζητήσεις σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δείχνει ότι μπήκαμε στην τελική ευθεία. Είναι η ώρα για την Ελληνική πολιτική ηγεσία, να επιδείξει ευθύνη. Διαπαραταξιακά.

Το θέμα, γνωστό από το Σάββατο στους κυβερνητικούς κυκλους, προκάλεσε μαθαίνουμε εκνευρισμό. Στις αγορες ωστόσο προκάλεσε αντιδράσεις καθόλου ευχάριστες. Και περιμένουν τις σημερινές κινήσεις της Αθήνας.
Το τι θα βγει να κάνει η κυβέρνηση, τι θα πει, πως θ’ αντιδράσει, θα έχει αποτελέσματα θετικά ή αρνητικά απέναντι στο πρόβλημα. Σκέψεις για προσφυγή σε εκλογές υπό την πίεση μιας αναδιάρθρωσης δεν θα ήταν σκόπιμες και σοφές, σύμφωνα με το περιβάλλον οικονομικού Επιτρόπου. Νέες δηλώσεις κατά των «εχθρών», όπως οι εταιρίες συμβούλων, δεν φέρνουν αποτελέσματα. Ίσως μια ανακολινωση για μείωση του κράτους, συνοδευόμενη από μια ηχηρή εφαρμογή του μέτρου, να πρόσφερε. Αλλά αυτό η κυβέρνηση αυτή, δεν μπορεί να το κάνει.
Οπότε ας μην «δακρύζει» μιλόντας για την έξοδο των καταθέσεων . Συμβαίνει με δική της ευθύνη, σε μεγάλο ποσοστό…
Ο ΔΡΑΓΟΥΜΑΝΟΣ

Καζάνι Έτοιμο να Εκραγεί ο Πλανήτης

«Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με δύο μείζονες κινδύνους:ο ένας είναι οι κοινωνικές εξεγέρσεις και ο άλλος ο προστατευτισμός. Και οι καταλύτες για τους κινδύνους αυτούς είναι η εκπόνηση σχεδίων διάσωσης επιχειρήσεων και οικονομιών με χρήματα των φορολογουμένων και το φρενάρισμα της ανάπτυξης» .

Αυτή ήταν η ειλικρινέστερη και ακριβέστερη κουβέντα που ειπώθηκε εφέτος στο Νταβός. Την είπε η υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Κριστίν Λαγκάρντ και απηχεί βεβαίως την ανησυχία που είχε εκφράσει προ διμήνου ο Νικολά Σαρκοζί για πιθανή εξαγωγή της εξέγερσης των ελλήνων μαθητών σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ο γάλλος πρόεδρος αντελήφθη από τους πρώτους ότι ο φόνος ενός μαθητή στην Ελλάδα έγινε η θρυαλλίδα για την έκρηξη της λαϊκής οργής εναντίον ενός συστήματος διακυβέρνησης που, αντί να εξασφαλίζει στους νέους τη δυνατότητα συμμετοχής στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή, τους καταδικάζει στον αποκλεισμό. Και δεν είναι μόνο ελληνικό το πρόβλημα αυτό. 

Ετσι τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και οι πολιτικοί δεν απέδωσαν μόνο τις ελληνικές κινητοποιήσεις στην οικονομική κρίση και στην αύξηση της ανεργίας. Στους ίδιους λόγους απέδωσαν τις κινητοποιήσεις που διοργανώθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες στη Βουλγαρία, στη Λετονία, στη Λιθουανία, ακόμη και στη μακρινή Μαδαγασκάρη. Και βεβαίως στην οικονομική κατάρρευση της Ισλανδίας απέδωσαν την πτώση της κυβέρνησης του Ρέικιαβικ.
Διεκδικήσεις εκ μέρους των εργαζομένων, που πολλές φορές παίρνουν ιδιαίτερα μαχητική μορφή, παρατηρούνται και σε περιόδους που ο οικονομικός κύκλος είναι ανοδικός. Ωστόσο, στην παρούσα συγκυρία οικονομικής συρρίκνωσης που βιώνουμε, ένα πράγμα καθίσταται καθημερινά προφανές: το διαζύγιο της κοινωνίας με την οικονομία. Το χάσμα μεταξύ κυβερνώντων και κυβερνωμένων που βαθαίνει όταν η κοινωνία συνειδητοποιεί ότι οι πολιτικές ηγεσίες χρησιμοποιούν τα χρήματα των φορολογουμένων για να βοηθήσουν επιχειρηματικούς κλάδους που ευθύνονται τα μέγιστα για την οικονομική κρίση, όπως είναι ο κλάδος των τραπεζών. Γιατί, σύμφωνα με την παγκοσμίως κρατούσα καλβινική ηθική, όταν ένα οικονομικό εγχείρημα αποτυγχάνει, τότε η ίδια η αγορά το αποβάλλει για να το αντικαταστήσει με ένα άλλο

Αυτό υπαγορεύει η ελεύθερη αγορά. Και όμως, η μία μετά την άλλη οι κυβερνήσεις σπεύδουν να παρέμβουν υπέρ των αποτυχημένων. Οσο πιο μεγάλη, προκλητική και ασυγχώρητη είναι η αποτυχία τόσο πιο γενναιόδωρη είναι η κρατική αρωγή. Με τα χρήματα των αθώων, φυσικά. 

Δηλαδή, τριάντα χρόνια οικονομικού φιλελευθερισμού πάνε στον βρόντο επειδή κάποια παλιόπαιδα που τα σπούδασαν οι γονείς τους στα καλύτερα πανεπιστήμια επινόησαν τα τοξικά χρηματοοικονομικά «προϊόντα»; Τριάντα χρόνια παγκόσμιας και καθολικής προπαγάνδας υπέρ των αρετών των ανοικτών αγορών, του ελεύθερου ανταγωνισμού και του γκρεμίσματος των οικονομικών συνόρων σβήνονται με μια μονοκοντυλιά επειδή κάποια «golden boys» υπερέβησαν τα εσκαμμένα; 

Είναι δυνατόν στη σημερινή εποχή να εξεγείρονται οι επί... εκατονταετίες εκμεταλλευτές του μόχθου των ιθαγενών σε κάθε γωνιά του πλανήτη Βρετανοί επειδή κάποια ξένη ενεργειακή εταιρεία που δραστηριοποιείται στη χώρα τους απασχολεί εργαζομένους από την Ιταλία και την Πορτογαλία;
τοΒήμα online

Το Οικονομικό Αδιέξοδο στην Ελλάδα...

Η κυβέρνηση απώλεσε την περασμένη εβδομάδα την ήδη εύθραυστη εμπιστοσύνη των ξένων επενδυτών για την κατάσταση και τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας και μάλιστα σε βάθος χρόνου. Την περασμένη Πέμπτη τα spreads, δηλαδή οι διαφορές απόδοσης των ελληνικών ομολόγων από τα αντίστοιχα γερμανικά, βρέθηκαν στα επίπεδα που ήταν πριν από την ένταξη της χώρας μας στην Οικονομική και Νομισματική Ενωση (ΟΝΕ). Το spread των 10ετών ομολόγων έφθασε τις 199 μονάδες βάσης την Πέμπτη και τις 203 την Παρασκευή και τα αντίστοιχα των 3ετών και 5ετών ομολόγων ξεπέρασαν τις 200 μονάδες βάσης, φθάνοντας τις 215 και 230 μονάδες βάσης, αντιστοίχως. Την περασμένη Τετάρτη τα spreads είχαν διαμορφωθεί για τα 3ετή ομόλογα στις 180 μονάδες βάσης, για τα 5ετή στις 200 και για τα 10ετή στις 172 μονάδες βάσης. Στο πλαίσιο αυτό μεγάλες τράπεζες του εξωτερικού προεξοφλούν νέα άνοδο των spreads κυρίως για τα 10ετή ομόλογα που χρησιμοποιούνται ως «πυξίδες» και για τα άλλα spreads, των 3ετών και 5ετών ομολόγων.
Παράλληλα είναι η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ) δεν έχει ανακοινώσει ακόμη το πρόγραμμα δανεισμού για το επόμενο έτος.
Σύμφωνα με οικονομικούς αναλυτές, την ευθύνη για το γεγονός ότι οι όροι δανεισμού χειροτερεύουν «μέρα με τη μέρα» φέρει ακέραιη η κυβέρνηση, η οποία με τα «μέτρα» που παίρνει για την οικονομία αλλά κυρίως με τις παραλείψεις της έχει εδραιώσει την αίσθηση πολιτικοοικονομικής αστάθειας που επιτείνεται από τα τελευταία γεγονότα σε μεγάλες πόλεις.
Παράλληλα οι χρονικά ταυτόχρονες ανακοινώσεις παραγωγικών υπουργείων για προκαταβολές από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και για τους αγρότες δημιούργησαν την εντύπωση ότι «πάμε για εκλογές». Για τους ξένους η ελληνική οικονομία έχει εισέλθει σε περίοδο αβεβαιότητας ως προς τις πολιτικές εξελίξεις.
«Σαν μην έφταναν αυτά», η κυβέρνηση διά στόματος του υφυπουργού Οικονομικών κ. Νίκου Λέγκα γνωστοποίησε ότι το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού το 2008 δεν θα είναι ίσο με 10,8 δισ. ευρώ που ήταν ο στόχος του οικονομικού επιτελείου αλλά πολύ μεγαλύτερο, αφού ήδη το εννεάμηνο Ιανουαρίου- Σεπτεμβρίου ξεπέρασε τα 11,6 δισ. ευρώ. Στο πλαίσιο αυτό έχει δημιουργηθεί ένα ιδιαίτερα αρνητικό κλίμα μεταξύ των ξένων επενδυτών, το οποίο είναι δύσκολο να μετατραπεί σε θετικό από την κυβέρνηση.
Η απροθυμία των ξένων να επενδύσουν στο ελληνικό δημόσιο χρέος αποδεικνύεται και από τον χαμηλό όγκο συναλλαγών. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, τον Νοέμβριο πραγματοποιήθηκαν συναλλαγές σε ελληνικά ομόλογα ύψους περίπου 7,5 δισ. ευρώ έναντι 14 δισ. ευρώ τον Οκτώβριο και 40 δισ. ευρώ τον Νοέμβριο του 2007. Ούτως ή άλλως το 2009 θα είναι ακόμη πιο δύσκολο έτος για την αγορά ομολόγων. Στη διάρκεια του χρόνου λήγουν ομόλογα αξίας άνω των 26 δισ. ευρώ. Μόνο τον Ιανουάριο λήγουν περί τα 6 δισ. ευρώ, ενώ δύσκολοι μήνες είναι επίσης ο Απρίλιος και ο Ιούνιος. Το Δημόσιο πρέπει όχι μόνο να αναχρηματοδοτήσει τις λήξεις αλλά και να καλύψει τα ελλείμματα και τους τόκους που θα καταβάλει για το σύνολο του χρέους, που θα ξεπεράσει τα 260 δισ. ευρώ. Ετσι το Δημόσιο πρέπει να δανειστεί συνολικά περί τα 41 δισ. ευρώ το 2009 και μάλιστα με δυσμενέστερους όρους απ΄ ό,τι τα προηγούμενα χρόνια, ενώ θα χρειαστεί να αντλήσει από τις κεφαλαιαγορές και το ποσό των 13 δισ. ευρώ που αφορά τα ομόλογα τα οποία θα εκδώσει για το σχέδιο ενίσχυσης των τραπεζών.

Ουσιαστικά μιλάμε για αδιέξοδο υπό τις παρούσες συνθήκες...

Το Βήμαonline